امام حسين(ع): اگر دين نداريد، آزاد مرد باشيد
      
کد خبر: ۶۷۹۷۵
تاریخ انتشار: ۱۳ دی ۱۳۹۶ - ۱۶:۲۸
فرصت ها خود را عرضه مي كنند و اگر از آنها درست استفاده نشود مي توانند تبديل به تهديد شوند، اعتراضات روزهاي اخير شايد فرصت تامل بيشتر به كارگزاران نظام بدهد كه اولا اصل بيست و هفتم را از ميان صفحات كاغذ بيرون ببينند و همچنين گوش شنوايي براي دردهاي مردم داشته باشند كه مشروعيت نظام فقط حضور در پاي صندوق هاي راي نيست...
نوانديش -سام سكوتي بداغ: نگاهي به شكل و محتواي اعتراضاتي كه در چند دهه ي اخير در كشور داشتيم نشان مي دهد كه بيشتر آنها يا از اهداف اصلي معترضين منحرف شده و يا توسط جمعي مصادره شده و عقيم مانده و نمونه های ديگر این اعتراضات به خشونت كشيدن تحركات مردمي در جهت بهره برداري از اعتراضات آرام مردم بر عليه حاكميت و دولت بوده است.

مغفول ماندن اصل بيست و هفتم قانون اساسي و يا تخصيص خوردن آن اصل با تفسير موسع بند ششم از ماده يازده قانون احزاب،بيشتر درخواست هاي احزاب و يا فعالان مدني صنفي را با تابلوي ايست مواجه كرده تا عقبه و نقشه ي راهي براي اعتراضات در ميان نباشد.آنچه كه شكل اعتراضات را آموزش مي دهد و يا داده بهار عربي يا جنبش هايي از اين دست بوده است تا اعتراضات پدران و معمرين ما براي جوانان؛همين نقيصه عدم بومي بودن اين سنت حسنه[اعتراضات قانونی]،دليل تخريب اموال عمومي توسط جواناني است كه هيچگونه مشكلي با نظام ندارند و كنش هاي آنان صرفا تقليدي است از آنچه كه ديده اند.

ايراد ديگري كه مي شود وارد دانست انحصاري شدن استفاده از اصل بيست و هفت در دست عده اي خاص و شعارهايي خاص است كه بهتر است ميثاق ملي تمامي مردم و جريان هاي سياسي را دربر بگيرد.

در بحث محتواي شعارها هم گزارش هايي كه از شاهدان عيني مي رسد اختلاف نظر در جنس شعارهايي است كه مورد استفاده قرار مي گيرد؛برخي از تجمع كنندگان معيشت را در صدر خواسته هاي خود قرار داده اند و شعارهايشان درد اقتصاد است و بس و وقتي شعارها راديكال مي شوند تجمعات را ترك مي كنند،بخشي ديگر از آزادي و عدالت صحبت مي كنند و تعريفشان از آزادي همان دست و جيغ و هوراست كه در كف خيابان ها شاهد آن هستيم و برشي از همين جمع كه عموما جوان هم هستند وقتي صداي متفاوتي از درون جمع مي شنوند بدون توجه به عواقب آن همراهي مي كنند.

فرصت ها خود را عرضه مي كنند و اگر از آنها درست استفاده نشود مي توانند تبديل به تهديد شوند، اعتراضات روزهاي اخير شايد فرصت تامل بيشتر به كارگزاران نظام بدهد كه اولا اصل بيست و هفتم را از ميان صفحات كاغذ بيرون ببينند و همچنين گوش شنوايي براي دردهاي مردم داشته باشند كه مشروعيت نظام فقط حضور در پاي صندوق هاي راي نيست و جامعه ي پويا نسبت به تحولات جاري واكنش نشان مي دهد و اين واكنش ها اگر در مسير درست صورت گيرد مي تواند نقش اصلاح گر داشته باشند.

در پايان لازم به ياداوري است كه دولت تدبير و اميد بيش از بيست ميليون راي در همين سال از مردم گرفته است و بيش از چهل ميليون در پاي صندوق هاي راي به نظام جمهوري اسلامي راي داده اند، بخشي از سبد آراي دكتر روحاني انتقاداتي به دولت اول دكتر روحاني داشتند و باز ايشان را بهترين گزينه در ميان نامزدها تشخيص دادند و نكته نظرهاي خود را در قالب گفتگوها، يادداشت ها و مصاحبه ها به گوش دولتمردان مي رسانند و اتفاقا نقدها را عين همراهي و همكاري با دولت مي دانند اما وقتي پاي كليت نظام در ميان است انگشت هاي اشاره را جمع مي كنند و از جمعيت ميليوني خاموش هم دعوت مي كنند تا براي حفظ آرامش در صحنه حضور پيدا كنند.

اصلاحات فرايندي زمانبر می باشد و اميد است كه مسئولين و دلسوزان نظام دست در دست هم تا جايي كه ممكن است زمان بهبود وضع زندگي مردم را كوتاه كنند و در كنار ترميم ضعف هاي كابينه اقتصادي دولت و تبيين مشكلات براي مردم گوش شنوايي هم داشته باشند، شكي نيست كه عده اي مخالف نظام درون تجمعات رخنه كرده باشند اما كار سختي نخواهد بود اگر دولت مطالبات به حق مردم را محقق کند،تلاش كابينه بر حل آن بخش از مشكلات معطوف شود و نيروهاي امنيتي هم برادرانه با هموطنان معترض برخورد كنند.

نظر شما
نام:
ایمیل:
* نظر:
* کد امنیتی:
Chaptcha
حروفي را كه در تصوير مي‌بينيد عينا در فيلد مقابلش وارد كنيد
وبگردی