- ابراز تمایل ترامپ برای برقراری روابط دوستانه با ایران
- بی سابقه ترین اتفاق در بحث رای اعتماد به وزرای پزشکیان
- روایت پلیس از شلیک به آرزو بدری
- آقای جلیلی! دست از سر مردم بردار!
- حسین سیمایی صراف کیست!؟ (اینفوگرافی)
- فرزانه صادق چهارمین وزیر زن دنیا در سال جاری خواهد بود که...
- پیام تسلیت فرمانده سپاه در پی شهادت سرهنگ احمدرضا افشاری
- آقای پزشکیان! دولت قبل آبدارچیها را هم عوض کرد
- کیهان تکلیف وزرای پیشنهادی که از مواضع سیاسی قبلی خود عدول کرده و نکرده اند را روشن کرد!
- روحانی: پس از پیروزی در انتخابات ۹۲، شمخانی را برای دبیری شورای امنیت ملی پیشنهاد کردم؛ رهبری قبول نمیکردند، اما با اصرار نادرست من در نهایت پذیرفتند / از سردار جعفری خواستم تحریکات دوستانش در سپاه علیه من در دوران نامزدی را بپذیرد / ناطق نوری نپذیرفت در دولت من مسئولیتی قبول کند
رئیسی در محاصره پیرمردها!
عصر ایران - نقدهای زیادی بر روند انتخابات ریاست جمهوری 1400 وارد است؛ هر چند که گوش شنوایی به ویژه در شورای نگهبان که کانون انتقادات است، وجود ندارد. با همه این اوصاف ، واقعیت میدانی آن است که سید ابراهیم رئیسی به زودی به عنوان رئیس جمهور راهی پاستور می شود و کابینه اش را تشکیل می دهد.
اگر بخواهیم خبرهای موجود درباره تشکیل کابینه جدید را در یک تیتر خلاصه کنیم، می توانیم بنویسیم: "رئیسی در محاصره پیرمردها ! ".
تا جایی که می دانیم سهم خواهان دولت آینده، مدام در حال لابی و رایزنی هستند تا بلکه بتوانند یکی از کرسی های دولت رئیسی را به خود اختصاص دهند. اغلب قریب به اتفاق این افراد، کسانی هستند که در سال های گذشته، عهده دار سمت های متعددی بودند؛ بسیاری شان نیز مسن هستند و به جای آن که از دوران بازنشستگی و بودن با نوه و نتیجه ها لذت ببرند، دنبال جاه طلبی ارضا نشده شان هستند و آرزومند پست و مقامی جدید!
نکته اینجاست که این افراد به مثابه طلبکارانی که دنبال حق شان هستند، می خواهند از رئیسی پست بگیرند! گو این که آنها رئیسی را به مردم شناسانده اند و مردم نیز به خاطر تایید و حمایت شان به رئیسی رای داده اند.
حال آن که اتفاق رخ داده در دوران انتخابات این بود که چون دیدند رئیسی شانس اول ریاست جمهوری است، دور او جمع شدند و برایش ستاد زدند به امید آن که از کیک قدرت، سهمی هم به آنها برسد.
اگر بخواهیم دوره اول ریاست جمهوری حسن روحانی را با دوره اول سید ابراهیم رئیسی مقایسه کنیم، می توانیم این گونه بگوییم که در سال 1392 ، روحانی چهره ای ناشناخته بود و اگر حمایت اصلاح طلبان و مشخصاً مرحوم هاشمی رفسنجانی و سید محمدخاتمی نبود، روحانی شانسی برای پیروزی نداشت و لذا، ریاست جمهوری اش را مدیون حامیان سیاسی و تبلیغاتی اش بود. اما در سال 1400 ، رئیسی چهره ای شناخته شده و حتی از کسانی که از او حمایت می کردند، معروف تر بود. لذا نمی توان فرد یا حزب یا گروهی را نام برد که مردم به اعتبار آنها به رئیسی رأی داده باشند.
بنابراین، آرای رئیسی متعلق به خودش است نه جناح خاصی که حالا پیرمردهای آن جناح دور و برش را پر کرده اند که یادت می آید چقدر برایت تبلیغ کردیم؟ پس سهم ما را از کابینه بده!
طبق اطلاعات ما، عده ای بر آنند که رئیسی اشتباه روحانی را تکرار کند و به جای استفاده از نیروهای جوان، از افراد مسنی که فقط نام دارند، استفاده کند؛ تلاشی دقیقاً خلاف توصیه رهبر انقلاب مبنی بر استفاده از جوانان در اداره کشور!
اگر رئیسی زیر بار این ماجرا برود، کابینه اش نه دولت، که شرکت سهامی قدرت خواهد بود، آن هم با سهامدارانی که صندلی وزارت را حقی می دانند که از رئیسی ستانده اند نه این که امانتی بشمارندنش که از رئیس جمهور گرفته اند تا تحت نظر او به جمهور خدمت کنند.
البته که رقبای سیاسی رئیسی قطعا دوست دارند که کابینه سیزدهم، متشکل از فسیل های سیاسی باشد و به زمین بخورد ولی اگر کسی میهن اش را دوست بدارد، آرزو می کند، دولت حاکم، چه از اصلاح طلبان باشد و چه از اصولگرایان، کارآمد باشد چرا که چوب ناکارآمدی و ندانم کاری را مردم می خورند و مسوولان، فقط صندلی هایشان جابجا می شود.
![](/client/themes/fa/main/img/comments.gif)