ویتکاف میگوید که ترامپ از اینکه چرا ایران تحت فشار فزاینده واشنگتن تسلیم نشده کنجکاو است.
این روزها ترس جان باعث شده کم تر کسی به نان فکر کند، زندگی زیر سایه جنگ با حداکثر استرس و تنش ممکن شرایط را به جایی رسانده که خیلی ها آرزوی همان زندگی قبلی با فشار و تورم را دارند، به راه افتادن ثانیه شمار اقدام نظامی آمریکا نیز همه اخبار و تحلیل های رسانه ها را به این موضوع اختصاص داده است.
آمریکا هفته ها است خود را برای عملیات نظامی علیه ایران آماده می کند و با توجه به بن بست موجود در مذاکرات میان دو طرف به نظر خطر درگیری از هر زمان دیگری بیشتری است، ادامه گسیل تجهیزات نظامی و در راه بودن دومین ناو هواپیمابر آمریکا در کنار رزمایش های نظامی هر روزه ایران کارشناسان را به این برآورد رسانده که تهران و واشنگتن خود را برای جنگ آماده می کنند.
روز گذشته دور دوم گفتگوهای ایران و آمریکا در ژنو با وساطت عمان به پایان رسید، نکته مهم این بود که این بار هم دقیقا مشابه مذاکرات پیش از جنگ ۱۲ روزه ایران و عمان گفتگوها را سازنده خواندند اما طرف آمریکایی باز هم سکوت را ترجیح داد!
دستهی سوم آن کسانی هستند که فریب خوردند، سادگی به خرج دادند، بیتجربه بودند، با فتنهگرها همراه شدند، من میخواهم بگویم آنها هم از ما هستند؛ آنها هم بچههای مایند، آنها هم یک عدهایشان پشیمان شدند، بعضیشان به من نامه نوشتند که ما آن روز آمدیم در خیابان و چه و چه و چه، ما را حلال کن. در زندان هم نبودند، آزاد بودند. پشیمان شدند، اشتباه کردند. آن کسانی که از اینها کشته شدند آنها را هم مسئولین شهید محسوب کردند، خوب کردند.
خبر مذاکرات ایران و آمریکا اگر روزی همه را به هیجان می آورد و امیدها را برای حل این تخاصم قدیمی و پر هزینه زنده می کرد حالا به تکراری ترین و شاید اعصاب خورد کننده ترین خبر فضای مجازی تبدیل شده است، با این حال خوشمان بیاید یا نه امیدوار باشیم یا ناامید سرنوشت کشور به این مذاکرات گره خورده و هنوز برخی امیدوارند این گفتگوها چیزی بیش از یک نمایش باشد.
فضای مجازی را می بینی به خصوص اگر کسی باشی که سعی کنی شرایط را نه سیاه و سفید که خاکستری تحلیل کنی و به جای مسخره بازی و تمسخر و انکار اتفاقات را ریشه یابی کنی، حقیقتا زجر خواهی کشید، از این همه نفرت پراکنی و دو قطبی سازی که هیچ کمکی به بهبود شرایط کشور نمی کند که هیچ اوضاع را وخیم تر هم می کند.
او در پاسخ به این سوال که «آیا به شما گفته شده که توافق با ایران تقریباً غیرممکن است؟»، گفت: فکر میکنم آنها میخواهند توافق کنند. فکر نمیکنم بخواهند عواقب عدم توافق را تحمل کنند.
معاون دیپلماسی اقتصادی وزارت امورخارجه: در مذاکرات جاری میان ایران و آمریکا منافع مشترک در حوزههای نفت و گاز، سرمایهگذاریهای معدنی و حتی خرید هواپیما در متن مذاکرات گنجانده شده است.
این که اقتصاد ما به فروپاشی رسیده یا با فروپاشی چقدر فاصله دارد و اساسا متر و معیار این فروپاشی چیست موضوعی است که باید اقتصاددان ها به آن ورود کنند اما هر چه که هست برای درک شرایط کنونی نیازی به درک و علم اقتصاد نیست و زندگی در ایران خودش گواه این شرایط اسفناک است.
ایران و آمریکا ۴۷ سال است در تنشی دائمی و خطر درگیری مستقیم با هم هستند اما این خطر این بار از همیشه ملموس تر به نظر می رسد دیوار بی اعتمادی موجود بین دو کشور نیز بلند تر از آن است که مذاکرات جاری بتواند آن را فرو بریزد.
همه می دانند که دیدار ترامپ و نتانیاهو نقش تعیین کننده ای در ادامه مذاکرات ایران و آمریکا و به طور کلی راهبرد واشنگتن در قبال ایران خواهد داشت به همین خاطر چشم همه شب گذشته به کاخ سفید دوخته شده بود تا ببینند خروجی این دیدار نا به هنگام چه خواهد بود!
تقریبا برای همه روشن است که علی لاریجانی به عنوان دبیر شورای عالی امنیت ملی نقش پررنگی در مذاکرات این دور ایران و آمریکا دارد، سفر یک روزه چندی پیش او به مسکو درست پیش از آغاز مذاکرات و سفر روز گذشته اش به مسقط و دوحه بعد از مذاکرات دور اول نیز حاکی از همین موضوع است.
در زمان تحویل دولت، کشور با کسری حدود ۲۰ تا ۲۵ هزار مگاواتی در حوزه انرژی، اعم از برق و گاز، مواجه بود. اما تاکنون بیش از ۱۰ هزار مگاوات از این کسری از طریق توسعه پنلهای خورشیدی، احداث نیروگاههای سیکل ترکیبی و اقدامات مرتبط با بهینهسازی مصرف و صرفهجویی جبران شده است.
در حال حاضر اگرچه شرایط پرتنش هفته های پیش که هر لحظه احتمال آغاز درگیری میان ایران و آمریکا و صدور دستور حمله از سوی ترامپ وجود داشت دیگر وجود ندارد و شرایط به نظر آرام تر می رسد اما گسیل تجهیزاتمل از سوی ایالات متحده به شکل بی سابقه ای ادامه دارد و خطر جنگ همچنان حس می شود.
دبیر شورای عالی امنیت ملی: مسئولان آمریکایی میدانند که مسیر مذاکرات برای آنها نیز مثبت است و میتواند منافع دو طرف را تأمین کند.
بیانیه دفتر نتانیاهو حاکی از آن است که نخستوزیر این رژیم از این بابت نگران است که ممکن است ایالات متحده به دنبال یک توافق هستهای محدود با جمهوری اسلامی ایران بوده و به سایر موضوعات مورد نگرانی اسرائیل نپردازد.
رئیسجمهوری با اشاره به مذاکرات اخیر ایران و آمریکا تاکید کرد: این اقدام یک گام روبه جلو بود و منطق ما در موضوع هستهای، حقوق مصرح در معاهده عدم اشاعه است.
سری قبل آنها تصمیم گرفتند که توافق نکنند. اما احتمالاً این سری متفاوت است. باید ببینیم. نسبت به دفعه قبل متفاوت خواهد بود.
همچنین علی هاشم، خبرنگار الجزیره گزارش داد که آنچه اکنون از عمان میشنویم بهروشنی نشان میدهد که دستکم شکافها در حال ترمیم یا پر شدن هستند.
وزیر خارجه ایران پس از پایان گفتوگوهای مسقط، نتایج این گفتوگوها را تشریح کرد و گفت: این گفتوگوها شروع خوبی بود، اما ادامه آن منوط به انجام مشورتها در پایتختها و تصمیمگیری درباره نحوه ادامه مسیر است.
حضور فرمانده «سنتکام» در مسقط آنهم احتمالا بدون اطلاعِ قبلی، پیامِ خوبی برای ایران نیست؛ اگر چه شاید استدلالِ آمریکا این باشد که فرمانده سنتکام برای جزییات «ترک تخاصم» میان «ایران» و «آمریکا+ برخی متحدانش» باشد ولی...
شب گذشته مذاکرات ایران و آمریکا تا آستانه لغو رفت اما در نهایت عباس عراقچی خبر داد که این گفتگوها روز جمعه در مسقط برگزار خواهد شد، مذاکراتی زیر سایه جنگ و با محوریت موضوع هسته ای که به نظر با فشار کشورهای منطقه در حال برگزاری است، با وجود اینکه ایران و آمریکا در مسیری بدون بازگشت قدم گذاشته اند و گزینه جایگزین توافق به احتمال زیاد جنگ خواهد بود اما همچنان با توجه به اصرار تهران به گفتگوهای صرف هسته ای و شرط و شروط پر شمار آمریکا افقی برای توافق مشاهده نمی شود.
ایران و آمریکا سال ها است در حال مذاکره با یکدیگر هستند و این مذاکرات جز در یک مورد عملا منجر به امضای توافقی نشده است و همواره با روندی فرسایشی در نهایت بی نتیجه به پایان رسیده است، این بار اما این مذاکره عملا زیر سایه جنگ انجام می گیرد و به نظر دو طرف قدم در مسیری بی بازگشت گذاشته اند، مجموعه شواهد و قرائن حاکی از آن است که این بار باید یا شاهد توافق باشیم یا بجنگیم، در واقع این بار از دری که دیپلمات ها خارج شوند واقعا نظامیان وارد خواهند شد!
رییس جمهور آمریکا بامداد چهارشنبه گفت: ایرانیها دوست دارند کاری انجام دهند و باید دید آیا واقعاً کاری انجام میشود یا نه.
