یقه‌هایی که فقط علیه ظریف پاره می‌شد

غلامرضا بنی‌اسدی در انتخاب نوشت: فرض محال را عقلا محال نمی دانند. بر همین فرضِ غیر محال اگر در وزارت خارجه دکتر ظریف، برای یک مسئول غربی، کنار چای اش یک قند اضافه می گذاشتند، چه بلوایی به پا می شد و چه یقه هایی که تا انتها پاره می گشت اما خدا را شکر که چنین نشد آن دوره تا در دولتِ تازه آنچه اتفاق می افتد، معنایی متفاوت هم داشته باشد مثل همین قضیه که روزنامه اصولگرای وطن امروز نوشت که وزارت خارجه دولت رئیسی برای انریکه مورا، معاون مسئول سیاست خارجی اتحادیه اروپا و فرستاده برجام، جشن تولد تدارک دیده بود.

این روزنامه نوشته طبق شنیده ها، این جشن تولد «در جریان سفر انریکه مورا به تهران و دیدار با علی باقری، معاون سیاسی وزیر خارجه تدارک دیده شده بود.» خب، مبارک است! اینکه وقتی جنابِ انریکه مورا، وقتی شمع ها را خاموش می کرده برایش چه می خوانده اند به وقتِ دست زدن بماند برای همان ها که جشن را برگزار کرده اند. آنچه این قلم می تواند گفت این است که این بام، دو هوا نباید داشته باشد! البته در واقع هیچ بامی، دو هوا ندارد بلکه این نگاه مادرشوهری است که دوگانه می خواند. همین هم داوری او را از مرز های انصاف، هزار فرسنگ دور می کند.

ما هم فقط یک نکته گفتیم از باب یادآوری برای تعهد به انصاف والا اگر این برنامه ها در راستای منافع ملی طراحی بشود خود ما هم برای شان کف می زنیم؛ این جنابِ انریکه مورا اخیرا به تهران سفر و با علی باقری درباره برجام دیدار کرده است، همان که پیشتر "اَخ" بود و تلخ اما انگار حالا "آخ" می شود به اضافه "جون" با شیرینی مضاعف.

باز هم اشکالی ندارد که اگر در راستای منافع ملی باشد، ما هم "آخ جون" می گوئیم. ان شا الله از این به بعد، همه نگاه ها ملی و ناظر به منافع ملت ایران باشد. همه هم کمک کنند تا با موفقیت در سطح جهانی، روزگاری بهتر را برای مردم نجیب مان رقم زنیم، ان شاالله!

خبرهای مرتبط