- روایت خبرگزاری دولت از تجمعات اعتراضی در برخی نقاط کشور
- دفتر امام جمعه جونقان به آتش کشیده شد
- خبرگزاری فارس: ۳ کشته و ۱۷ زخمی در حمله به مقر پلیس ازنا
- روایت مقام انتظامی از حواشی تجمع در خرم آباد
- انتخاب اعضای شورای مرکزی حزب عهد ایران / علی باقری دبیرکل شد
- سقوط مجسمه مرحوم رئیسی در اردبیل / واکنش شهرداری + عکس
- تعداد جانباختگان حوادث امروز لردگان اعلام شد
- دادستانی: ۲۰ نفر در جریان ناآرامی شب گذشته کوهدشت بازداشت و ۱۳ مأمور زخمی شدند
واكنش اصولگرايانه به ديدار روحانى و رهبرى: ابوسفيان هم با حضرت محمد (ص) ديدار كرده بود!
محمد ايمانى در كانال عمار نوشت:
یکی از همکاران رسانه ای دفتر رئیس جمهور سابق توییت زده: "حتی اگر از اصل دیدار یک ساعته حسن روحانی با رهبر معظم انقلاب هیچ خبری منتشر نشود، اصل خبر پیام مهمی برای اهالی سیاست دارد".
بر خلاف ادعا، چیز عجیب و غریبی نیست. روحانی که تازه ریاست را واگذار کرده؛ رهبر انقلاب، با آقایان هاشمی رفسنجانی، خاتمی و احمدی نژاد و دیگر صاحب منصبان دارای رده های به مراتب پایین تر هم، حتی سال ها بعد از این که دوره مسئولیت آنها تمام شده بود، دیدار می کرده اند؛ مگر این که کسی، کارش به یاغیگری آشکار در کف خیابان کشیده باشد.
چنان دیدارهایی، به خودی خود، فضیلت یا موقعیت و مصونیتی برای چهره های سیاسی ایجاد نمی کند. مالک اشتر و عمار یاسر و محمد ابن ابی بکر، و اشعث بن قیس و ابوموسی اشعری و حتی معاویه و عمرو عاص، بار ها با امیر مومنان (ع) ملاقات کردند. آیا شان و جایگاه این دیدار کنندگان متفاوت، به صرف این دیدار، هم تراز شد و مثلا ابوموسی به جایگاه مالک رسید؟!
ابوسفیان و اُبیّ بن کعب و سعد ابی وقاص وقاص و طلحه و زبیر هم، بارها مثل علی بن ابیطالب (ع) و جناب حمزه و سلمان و ابوذر، با پیامبر (ص) دیدار کرده بودند. علی (ع) و سلمان و ابوذر کجا، و دیگران کجا؟!
آیا ملاقات با پیامبر (ص) برای سلمان و ابوذر، چک سفید امضا برای هر نوع رفتاری بود، یا ملاقات های مکرر طلحه و زبیر و سعد و اُبیّ با حضرت، مایه عاقبت به خیری و نجات شان را فراهم کرد یا این که مایه بستن راه عذر بر آنها شد و در سرانجام کار که صرفا برای پرهیزگاران است، با آنها بر مبنای همین دیدار ها احتجاج خواهد شد؟!
خدا داند وبس.
چه کسی به شما اجازه داده در مورد دیگران این طور اظهار نظر کنید جای خدا نشستید و در مورد پیامبر حکم می دهید
وقتى مديريت با غرور و منم توام باشد. وقتى انتخاب مديران رده پائين تر فقط براى فرمانبردارى باشد وقتى تفويض اختيارات دستور پذيرى مطلق در برداشته باشد عاقبت همين خواهد بود كه بسر اقاى روحانى امد 
