کاش به نسل های بعدی چیزی از اتفاقات این روزها نگوییم!

نواندیش- محمد صادقی: 40 روز است که کشور درگیر بحران است، بحرانی خودساخته که می توانست از همان روز اول رخ ندهد یا حداقل با کمی عقلانیت و مدیریت بهتر فروکش کند، متاسفانه اما نه تنها این اتفاق رخ نداد که بر عکس هر روز آتشی بر خرمن خشم و ناراحتی افزوده شد.

در این روزها عجیب و غریب و ناراحت کننده شاهد اتفاقات تلخ و صحنه های زشت و حتی تاسف بار فراوانی بودیم، از فحاشی و شعارهای زشت و زننده در برخی دانشگاه ها گرفته تا برخی خشونت های غیر ضروری و درگیری بی حاصل و غیر ضروری بر سر ورود دانشجویان به سلف دانشگاه!

این اتفاقات در شرایطی رخ می دهد که کشور این روزها در شرایط حساسی قرار دارد، روزهایی که واقعا می توان آن را به معنای واقعی برهه حساس کنونی از هر لحاظ نامید، چه به لحاظ سیاسی، چه بین المللی و چه اقتصادی و زیست محیطی و غیره!

حال جای غم و اندوه و آه و اشک دارد که دقیقا در چنین مقطع حساسی ما به جای اندیشیدن به ایران و گذر دادنش از این گلوگاه حساس بی جهت به جان هم افتاده ایم و بر سر ورود مختلط به سلف با هم می جنگیم، واقعا به این فکر کرده ایم که چگونه سر خود را در مقابل نسل های آینده بالا خواهیم گرفت؟!

کاش به نسل های آینده نگوییم در روزهایی که تهران فقط برای 100 روز آب داشت، اصفهان در معرض خطر فرونشست مرگبار زمین بود، دریاچه ارومیه و تالاب هورالعظیم نفس های آخرشان را می کشیدند، تورم رکورد زده بود، ایران در فهرست 9 کشور دارای بیشترین تاثیرپذیری از خطرات تغییرات اقلیمی قرار داشت، دسترسی تاریخی ایران به اروپا توسط اجانب با تهدید رو به رو بود و فرصت تاریخی بهره برداری از بحران بی سابقه انرژی و تغییرات نظام بین الملل هم در شرف از دست رفتن به نظر می رسید ما بر سر اختلاط سلف دانشگاهی بر سر و کله هم می کوفتیم!

فراموش نکنیم که همه ما با هر اختلافی قبل از هر چیزی ایرانی هستیم و امروز موجودیت ایران در معرض خطر قرار داد پس همه ما ایرانی ها از مردم گرفته تا حاکمیت اگر واقعا ذره ای عشق به ایران داریم باید هر چه سریع تر با روشی عقلانی به این بحران پایان داده و در راستای حل چالش های کشور عزیزمان گام برداریم.