دكتر مرتضي عزتي: مردم ایران گرفتار زلزله اقتصادی شده اند / طبقه متوسط و پایین تر به استقبال فقر مطلق می روند

نواندیش - سعید شمس: دلار وارد کانال 50 هزار تومان شده است. سکه بالای 30 میلیون تومان، گوشت قرمز نیم میلیون تومان، پراید 300 میلیون تومان و ...!

اینکه دلار در عرض کمتر از یک ماه رشد 50 درصدی داشته باشد و اقلام مصرفی در طول سال به طور مداوم گران شوند و در پایان سال نسبت به اول سال رشدی بالغ بر 200 و حتی بعضاً 300 درصدی داشته باشند، به قاعده باید گفت، مصیبتی عظیم متوجه قشر متوسط و متوسط به پایین است.

دكتر مرتضی عزتی، استاد دانشگاه و تحلیلگر مسائل اقتصادی در گفت و گویی با «نواندیش» با اشاره به روزانه شدن سیر صعودی دلار و همچنین گرانی کالاهای مصرفی اظهار داشت: اینکه شرایط این روزها «گرانی» خوانده می شود، نمی تواند با واقعیت موجود همخوانی داشته باشد. در واقع مردم ایران دچار زلزله اقتصادی هستند و به همین در کنار تحمل گرانی ها، دارایی پس انداز خودشان را هم از دست می دهند تا بتوان به این نظر رسید، طبقه متوسط و پایین تر به استقبال فقر مطلق می روند.

عضو هیات علمی دانشگاه تربیت مدرس در ادامه گفت: دنیای امروز، دنیای دیپلماسی و ایجاد تعامل اقتصادی کشورها با یکدیگر است تا از این طریق، بتوانند نظم لازم را در فضای اقتصادی به وجود آورده و در نتیجه به سمت توسعه اقتصادی حرکت کنند. اما ما که تحت تحریم هستیم و از فرصت معامله با غرب محرومیم، به قدری در سیاست خارجی به تصمیم های اشتباه اصرار داریم که حتی کشورهای همسایه هم از همراهی با ما امتناع کنند. در واقع اجماع جهانی را متوجه خود می بینیم تا چاره ای از بسنده کردن به قول و قرارهای حداقلی با چین و روسیه نداشته باشیم. با این توضیح که سفر رئیس جمهوری چین به عربستان و رفتارهای روسیه در مساًله پهپادهایی که از ما گرفته بودند، نشان داد چینی ها و روس ها هم شرکایی مطمئن نیستند.

او افزود: نزدیک به 5 سال است که کارشناسان و صاحب نظران پیوستن به اف ای تی اف، توصیه ها و هشدارهای لازم را می دهند. اما از آنجا که نظر قالب در سیستم تصمیم گیری نظر گروهی تندرو با رفتارهای افراطی است، این موضوع مهم عملاً از دستور کار سیستم تصمیم گیری خارج شده است. انگار نه انگار برای خروج از بن بست اقتصادی به مبادله بانکی با دیگر کشورها احتیاج مبرمی داریم.

مرتضی عزتی در پایان گفت: این شرایط بغرنج و غیرقابل تحمل در حالی مردم را به چه کنم چه کنم، انداخته است که دولت مستقر دولتی نیست که ادعای نمایندگی اکثر مردم را داشته باشد. در واقع از زمان انتخابات 1400 کاملاً قابل حدس بود که مردم و جامعه به سمت تنگناهای جدی خواهند رفت.