- مهمل نگویید! دولت رئیسی هرچه کرد افزایش شکاف دولت ملت بود
- جزئیاتی از پاسخ ایران به ترامپ به روایت سرلشکر باقری
- کدام نمایندگان در تجمعات غیرقانونی حضور یافتند؟
- پشت پرده درگیری آمرین به معروف در مجتمع ماه و مهر قم؛ اردوکشی جدید برای تنش زایی در حجاب!
- اعلام شروط آمریکا برای مذاکره توسط سردار حسن کاظمی قمی: انحلال ولایت فقیه و سپاه!
- مقایسه رفتار رئیسی با دو وزیر متخلف و رفتار پزشکیان با معاونی که فقط سفر رفته بود / عباس عبدی
- حمله روزنامه نزدیک به قالیباف به مهدی کروبی
- رمزگشایی از پیام مقام بلندپایه نظامی از تخت جمشید بعد از تهدیدات ترامپ /سرلشکر باقری چرا با لباس غیرنظامی ظاهر شد؟
- نامه ۴۰۰ چهره فرهنگی و سیاسی به گوترش
- واکنش شهرام دبیری به برکنار شدنش توسط رئیس جمهور
دليل خودكشي کیومرث پوراحمد از نگاه كيهان
كيهان نوشت:
هوشنگ گلمکانی، سردبیر مجله سابق فیلم که این روزها با عنوان «فیلم امروز» منتشر میشود، طی این یادداشت به مرگ کیومرث پوراحمد واکنش نشان داده و نوشته است: «میخواستم برای چندمینبار به او بگویم دلم میخواهد یک شب بخوابم و صبح بیدار نشوم. نمیدانستم او شجاعتر بوده و خودش اقدام کرده و مثل من منتظر قضا و قدر نمانده است. همینقدر سهمگین و به شکل وحشتناکی شجاعانه از سر افسردگی حاصل از ناامیدی».
گفتنی است، کیومرث پوراحمد دومین سینماگر ایرانی است که طی ماههای اخیر اقدام به خودکشی کرده و فوت نموده است. دیماه سال قبل هم محسن جعفریراد، مستندساز هم با اقدام به خودکشی دار فانی را وداع گفت. اما نکته قابلتوجه این است که هر دو این سینماگرها، سابقه همکاری با مجله «فیلم» را هم دارند. هم جعفریراد از منتقدان مجله فیلم بود و هم پوراحمد، از جوانی تا به این اواخر در این مجله مطالبی را منتشر میکرد. مجله فیلم (فیلم امروزِ کنونی) ازجمله مبلغان اصلی سینمای شبهروشنفکری در ایران بوده است. سینمایی که در اغلب موارد به یأس و بیمعنایی زندگی «تقدس» میبخشد! در این جهت هم دو سینماگر با سابقه همکاری با این نشریه خودکشی کردهاند و سردبیر همین نشریه، اقدام کیومرث پوراحمد را به نوعی تحسین میکند و خودش هم به نومیدی و بیمعنایی زندگیاش اعتراف میکند!
کیومرث پوراحمد با اینکه در دهههای 60 و 70 آثار ملی و مردمی چون «قصههای مجید» را میساخت اما در سالهای اخیر، از تولید آن نوع سینما فاصله گرفته بود و به تولید فیلمهای شبهروشنفکرانه رو آورده بود. همان سینمایی که بطن آن، یأس و سیاهی تقدیس میشود و خودکشی، اختتامیه همان نوع سینماست.