- اکسیوس: پس از حمله تلافیجویانه ایران به تأسیسات گازی قطر، مقامات قطری از ویتکاف پرسیدند که آیا آمریکا از حمله اسرائیل به تأسیسات ایران اطلاع داشته یا خیر؟
- نتیجه مداخله بشردوستانه آمریکا و اسرائیل: کمک جدید به تهران رسید! (تصاویر)
- جنگ رمضان و افول اخلاقی اتحادیه اروپا
- ادعای ترامپ: از حمله اسرائیل به میدان گازی ایران هیچ اطلاعی نداشتم؛ حمله دیگری به آنجا انجام نمیشود
- معاون ترامپ از پایان جنگ با ایران گفت
- راهاندازی کانال «نواندیش» در بله + لینک آدرس
- حمله به بندرانزلی و رشت
- انهدام محل دپوی سوخت جنگندههای آمریکایی در ریاض
- سخنگوی قرارگاه خاتمالانبیا: پاسخ به تجاوز به تأسیسات سوخت ایران، مقتدرانه و پشیمانکننده است / سپاه هم برای فاصلهگیری از تأسیسات نفتی در عربستان، امارات و قطر هشدار فوری صادر کرد
دليل خودكشي کیومرث پوراحمد از نگاه كيهان
كيهان نوشت:
هوشنگ گلمکانی، سردبیر مجله سابق فیلم که این روزها با عنوان «فیلم امروز» منتشر میشود، طی این یادداشت به مرگ کیومرث پوراحمد واکنش نشان داده و نوشته است: «میخواستم برای چندمینبار به او بگویم دلم میخواهد یک شب بخوابم و صبح بیدار نشوم. نمیدانستم او شجاعتر بوده و خودش اقدام کرده و مثل من منتظر قضا و قدر نمانده است. همینقدر سهمگین و به شکل وحشتناکی شجاعانه از سر افسردگی حاصل از ناامیدی».
گفتنی است، کیومرث پوراحمد دومین سینماگر ایرانی است که طی ماههای اخیر اقدام به خودکشی کرده و فوت نموده است. دیماه سال قبل هم محسن جعفریراد، مستندساز هم با اقدام به خودکشی دار فانی را وداع گفت. اما نکته قابلتوجه این است که هر دو این سینماگرها، سابقه همکاری با مجله «فیلم» را هم دارند. هم جعفریراد از منتقدان مجله فیلم بود و هم پوراحمد، از جوانی تا به این اواخر در این مجله مطالبی را منتشر میکرد. مجله فیلم (فیلم امروزِ کنونی) ازجمله مبلغان اصلی سینمای شبهروشنفکری در ایران بوده است. سینمایی که در اغلب موارد به یأس و بیمعنایی زندگی «تقدس» میبخشد! در این جهت هم دو سینماگر با سابقه همکاری با این نشریه خودکشی کردهاند و سردبیر همین نشریه، اقدام کیومرث پوراحمد را به نوعی تحسین میکند و خودش هم به نومیدی و بیمعنایی زندگیاش اعتراف میکند!
کیومرث پوراحمد با اینکه در دهههای 60 و 70 آثار ملی و مردمی چون «قصههای مجید» را میساخت اما در سالهای اخیر، از تولید آن نوع سینما فاصله گرفته بود و به تولید فیلمهای شبهروشنفکرانه رو آورده بود. همان سینمایی که بطن آن، یأس و سیاهی تقدیس میشود و خودکشی، اختتامیه همان نوع سینماست.

