- پیشبینی زیباکلام از نتیجه مذاکره ایران و آمریکا / اگر جنگ شود یک تیر چراغ برق هم نمیماند
- آزادی یک فعال صنفی معلمان با وثیقه
- روایت خبرگزاری اصولگرا از جمعیت تجمع مونیخ در زمان سخنرانی رضا پهلوی بهنقل از علی افشاری + عکس
- نتانیاهو در انتظار سرنگونی حکومت ایران است/ ترامپ دست خالی از منطقه نمیرود!
- پیشنهادات ۱۳ گانه سردار حسین علایی برای خروج از شرایط کنونی؛ عدم دخالت مجلس و قوه قضاییه در کار دولت، مذاکره مستقیم با امریکا،برگزاری انتخابات آزاد و...
- اکسیوس: توافق نتانیاهو - ترامپ برای فشار حداکثری علیه ایران / ویتکاف: توافق خوب با ایران اگر غیرممکن نباشد سخت است
- سهراب پورناظری ساعاتی بازداشت شد
- گزینههای نظامی که ترامپ ممکن است برای ایران رو کند
- منظور «ترامپ از تغییر رژیم در ایران» این است
- تذکر ۵۱ نماینده به دولت؛ ضرورت بازنگری در مذاکرات با آمریکا و سه کشور اروپایی
صدای کیهان «هم» از اوضاع اقتصادی بلند شد
کیهان نوشت: وضع اقتصادی مردم در دولت جدید علیرغم اقدامات شایستهای که بخشی از آن را برشمردیم، بهبود پیدا نکرده است.
وضعیت مسکن از ادامه روند گرانتر شدن حکایت میکند، کالاهای اساسی مردم زیر فشار افزایش بیشتر قیمتها قرار دارند و هنوز کم و بیش آشفتگی در قیمت کالاها به چشم میخورد. بنابراین درست است که دولت آقای رئیسی توانسته بسیاری از قفلهای اقتصادی دوره آقای روحانی را باز کند، اما در همان حال این اقدامات که برای تحرکبخشی به اقتصاد کشور ضرورت داشته، کمک ملموسی به حل مسایلی که شهروندان به صورت روزانه با آن مواجه هستند، نکرده است.
در این میان دو نظریه اقتصادی در میان منتقدان به چشم میخورد؛ یک نظریه مبتنی بر این است که بهبود وضع اقتصادی کشور، یک «بسته سیاستی» است و دولت سرگرم اجرای آن است و شاخص های بهبود در آن مشخص میباشد. بنابراین تردید در این نیست که روند امور اقتصادی به سمت اصلاح پیش میرود، هر چند شروع اصلاح تا رویت آن در سفره شهروندان زمانبر میباشد.
نسخه این گروه این است که این مسیر را ادامه بدهید و تردیدی در تأثیر مثبت آن بر معیشت عمومی و سفره مردم در آینده نداشته باشید. اما عدهای از منتقدین معتقدند مسیر فعلی اقتصادی کشور اشکال دارد و ادامه این روند به افزایش مشکلات اقتصادی تودههای مردم منجر میشود. این دسته معتقدند، دو رویکرد در کشور قابل تصور است؛ یک رویکرد «توسعه»ای است که شاخص ارزیابی در آن، خوب یا بد بودن اتفاقی است که در صادرات و واردات کشور میافتد و یک رویکرد «ملی» است؛ به این معنا که شاخص ارزیابی خوب یا بد بودن وضع اقتصادی کشور را در افزایش یا کاهش توان خرید مردم میداند.
براساس نگاه اول، وضع اقتصادی تودههای مردم رو به خوب شدن است، چرا که آمارها از مثبت شدن اکثر شاخصهای اقتصادی کشور خبر میدهند. اما براساس نگاه دوم، وضع و روند اقتصادی کشور خوب نیستند؛ چرا که آمارها از ادامه کاهش قدرت خرید مردم حکایت میکنند.
