- نتیجه مداخله بشردوستانه آمریکا و اسرائیل: کمک جدید به تهران رسید! (تصاویر)
- جنگ رمضان و افول اخلاقی اتحادیه اروپا
- ادعای ترامپ: از حمله اسرائیل به میدان گازی ایران هیچ اطلاعی نداشتم؛ حمله دیگری به آنجا انجام نمیشود
- معاون ترامپ از پایان جنگ با ایران گفت
- راهاندازی کانال «نواندیش» در بله + لینک آدرس
- حمله به بندرانزلی و رشت
- انهدام محل دپوی سوخت جنگندههای آمریکایی در ریاض
- سخنگوی قرارگاه خاتمالانبیا: پاسخ به تجاوز به تأسیسات سوخت ایران، مقتدرانه و پشیمانکننده است / سپاه هم برای فاصلهگیری از تأسیسات نفتی در عربستان، امارات و قطر هشدار فوری صادر کرد
- واکنش به شایعه شهادت قالیباف
چرا اصلاح آسفالت بزرگراه قم-تهران به چشم مردم نمی آید؟!
نواندیش-رضا امیری: دولت طی هفته های اخیر بسیار پر کار بوده و از دستاورد های پرشماری رونمایی کرده است، تنها در آخرین نمونه که به صورت زنده از صدا و سیما هم پخش شد شاهد اصلاح آسفالت بزرگراه قم -تهران بودیم، با این حال گویا همه این اقدامات از افتتاح پروژه های نیمه تمام تا آسفالت کردن و ارائه اعداد و ارقام گوناگون از رشد اقتصادی و فروش نفت هیچ کدام چشم منتقدان و مردم را به خود نگرفته است، اما پرسش اینجاست که چرا؟ آیا این اقدامات کم و خدایی ناخواسته نمایشی بوده یا نه اصلا موضوع چیز دیگری است.

همه شما حتما شنیده اید که فکر نان باش که خربزه آبه! حکایت این ماجرا هم دقیقا همچنین چیزی است که اتفاقا امام جمعه محترم مشهد در خطبه های نماز جمعه این هفته خود به درستی به آن اشاره کردند. ایشان در این بیانات گفتند که معیشت مردم با گرانی گره خورده و این گرانی ها همچون غباری نمی گذارد مردم شاهد موفقیت ها باشند.
دقیقا همین است آنچه امروز برای مردم دستاوردی ملموس خواهد بود نه افتتاح دوباره پروژه های افتتاح شده یا پخش زنده اصلاح آسفالت که مقابله با غول تورم و گرانی است، مردم باید اقدامات را در زندگی خودشان لمس کنند تا آن را دستاورد به حساب بیاورند و اساسا بتوان روی آن اسم دستاورد گذاشت.
از طرف دیگر ارائه اعداد و رقم هم برای مردم نان شب نمی شود اینکه مدام بگوییم ۳ میلیون بشکه نفت می فروشیم تا زمانی که مردم این تغییر را در زندگی خود لمس نکنند عملا هیچ ارزشی ندارد حالا چه ۳ میلیون بفروشیم و چه ۱۰ میلیون به همین خاطر امیدواریم دولت از این پس بر روی مسائل اساسی مردم که با معیشت آنان گره خورده تمرکز کند.
چرا باید بیاد
برگشتیم به بیش از یکصد سال پیش که در ایران نه شهر وجود داشت نه خیابان ونه آسفالت در آن زمان هریک از این طرحهارا با آب وتاب افتتاح می کردند مثل همین روزها که همه چیز شده افتتاح های طرحهای عمرانی که از عمر کلنگ زنی آنها حداقل بیش از 20سال می گذرد.خدایا دنیا به کجا می رود وما بکجا؟ 
