- وزیر خزانهداری آمریکا: شاید تحریم نفت ایران را که روی آبها است، لغو کنیم
- گزارش موسسه لویدز: ایران برای عبور یک کشتی 2 میلیون دلار عوارض گرفت
- حسین دهقان جانشین علی لاریجانی شد؟
- اکسیوس: پس از حمله تلافیجویانه ایران به تأسیسات گازی قطر، مقامات قطری از ویتکاف پرسیدند که آیا آمریکا از حمله اسرائیل به تأسیسات ایران اطلاع داشته یا خیر؟
- نتیجه مداخله بشردوستانه آمریکا و اسرائیل: کمک جدید به تهران رسید! (تصاویر)
- جنگ رمضان و افول اخلاقی اتحادیه اروپا
- ادعای ترامپ: از حمله اسرائیل به میدان گازی ایران هیچ اطلاعی نداشتم؛ حمله دیگری به آنجا انجام نمیشود
- معاون ترامپ از پایان جنگ با ایران گفت
- راهاندازی کانال «نواندیش» در بله + لینک آدرس
روزگاری که قیمت ها دیگر برای هیچ کس مهم نیست!
نواندیش_رضا امیری: یادش بخیر همین چند سال پیش با هر نوسان ۱۰۰۰ تومنی قیمت کالاهای اساسی بلوایی در فضای مجازی و حتی بین مقامات و چهره های سیاسی راه می افتاد، مثلا یادمان نرفته وقتی قیمت مرغ به ۲۵ هزار تومان رسید همین رئیس محترم مجلس چقدر به تکاپو افتادند و دولت وقت را مورد عنایت قرار دادند.

فعالان توییتری و رسانه ای اصولگرا هم حسابی حواس شان به بازار و قیمت ها بود تا جایی که وقتی بادمجان ۱۳۰۰ تومان هم گران می شد از شدت ناراحتی و خشم لعنتی نثار روحانی و ظریف و برجام می داشتند، حالا اما وضع فرق می کند چرا که گویا آنقدر مشغله دارند اصلا وقت نمی کنند قیمت ها را رصد کنند احتمالا مدت ها است که سری به میوه فروشی هم نزدند تا بلکه گوجه ۴۰ هزار تومانی کمی خاطر مبارک شان را مکدر کند.
این روزها علی رغم وعده مجدد رئیس جمهور مبنی بر کاهش تورم همچنان شاهد افزایش قیمت کالاهای اساسی هستیم تا جایی که برخی از این کالاها از جمله گوشت عملا دیگر چنان از سفره مردم حذف شده است که دیگر حتی کسی به بالا رفتن قیمت آن واکنشی هم نشان می دهد بسیاری از اقشار جامعه دیگر پذیرفته اند که بهتر است بیخیال گوشت و ماهی و این ها شوند چنان که گویی اصلا نبوده اند و نخورده اند. مرغ اما هنوز سبد غذایی اصلی قشر نیمه جان متوسط ما را تشکیل می دهد که با این دست فرمان گویا آن هم به زودی پر خواهد کشید.
ما البته لعنتی نثار کسی نمی کنیم چون اصلا انتظاری هم نداشته و نداریم علم اقتصاد که با توییت و فحاشی و حزب من و حزب تو و آدم مورد علاقه من و آدم مورد علاقه تو سر و سامان نمی گیرد، اقتصاد با روحانی، رئیسی یا هر کس دیگری با یکسری شاخص های مشخص مسیر خود را طی خواهد کرد و انتظاری نمی رود شعارها کارساز باشد اما کاش این را آنهایی که مدام کشور را اسیر منافع حزبی و جناحی خود می کنند هم بدانند و حداقل با شعارهای گوش خراش اعصاب مردم را به هم نریزند.
