- اکسیوس: پس از حمله تلافیجویانه ایران به تأسیسات گازی قطر، مقامات قطری از ویتکاف پرسیدند که آیا آمریکا از حمله اسرائیل به تأسیسات ایران اطلاع داشته یا خیر؟
- نتیجه مداخله بشردوستانه آمریکا و اسرائیل: کمک جدید به تهران رسید! (تصاویر)
- جنگ رمضان و افول اخلاقی اتحادیه اروپا
- ادعای ترامپ: از حمله اسرائیل به میدان گازی ایران هیچ اطلاعی نداشتم؛ حمله دیگری به آنجا انجام نمیشود
- معاون ترامپ از پایان جنگ با ایران گفت
- راهاندازی کانال «نواندیش» در بله + لینک آدرس
- حمله به بندرانزلی و رشت
- انهدام محل دپوی سوخت جنگندههای آمریکایی در ریاض
- سخنگوی قرارگاه خاتمالانبیا: پاسخ به تجاوز به تأسیسات سوخت ایران، مقتدرانه و پشیمانکننده است / سپاه هم برای فاصلهگیری از تأسیسات نفتی در عربستان، امارات و قطر هشدار فوری صادر کرد
واکنش هاشمی رفسنجانی به پیشنهاد صادق خلخالی برای نخست وزیر شدن

عبدالمجید معادیخواه در خاطرات خود، از ماجرای مخالفت مرحوم هاشمی رفسنجانی با نخستوزیری صادق خلخالی گفته است.
به گزارش خبرآنلاین، بنابرآنچه مرکز اسناد انقلاب اسلامی روایت میکند، عبدالمجید معادیخواه، وزیر وقت فرهنگ و ارشاد اسلامی، در خاطرات خود از ماجرای مخالفت مرحوم هاشمی رفسنجانی با نخست وزیری صادق خلالی تعریف میکند.
در ادامه قسمتی از این خاطره را میخوانید؛
در روزهای اول انقلاب که شاید هنوز بوی کباب قدرت به مشام کسی نرسیده بود، بعضی از افراد بیپرده و بدون هیچ نگرانی از آشکارشدن نیت درونی به دنبال سهمخواهی خود از سفرهی انقلاب بودند. در همان روزها در ساختمان زیرزمینی مدرسهی علوی، در کنار هاشمی رفسنجانی بودم. سخن روز، معرفی مرحوم بازرگان به عنوان نخستوزیر بود. همه بیشوکم، از آن تفاهم شادکام بودند و آن را به نیک میگرفتند.
ناگهان صادق خلخالی را دیدم که بی هیچ پردهپوشی، هاشمی رفسنجانی را با این پرسش مخاطب ساخت که: «چرا من نباید نخستوزیر شوم؟» هاشمی با لبخندی به اوگفت: «نیروهای اداری، با تو کار نمیکنند.» روشن بود که آن پاسخ حرف دل رفسنجانی نبود. اگر او در پاسخ شفافتر سخن میگفت، چهبسا رنجش پیش میآمد، اما سماجت خلخالی بیش از آن بود که به آن طفرهروی قانع شود.
او سخن خود را چنین پی گرفت که: «تو من را به امام پیشنهاد کن، کارت نباشد.» هاشمی رفسنجانی هم ملاحظه را کنار گذاشت و خیلی روشن وساده در پاسخ گفت: «مشکل این است که من تو را قبول ندارم.»
شاید هاشمی رفسنجانی روحیهی برخورد جدی و بیپروای خلخالی با مجرمین را تا عملیکردن اعدام نمیپسندید و فرصت پیش آمده را مغتنم شمرد تا مخالفت خود با سیاست کاربردی وی در قبال مجرمین را بدین طریق بیان کند.
