طعنه ظریف به فیلسوف روس موردعلاقه جبهه پایداری

محمدجواد ظریف در نشست بررسی «روایت و تحلیل ایرانی از تاریخ تحولات روسیه» اظهار داشت: نباید انتظار داشته باشیم چون در رابطه با اوکراین به روسیه کمک کردیم آن‌ها باید در مورد اسرائیل به ما کمک کنند.

به گزارش خبرآنلاین، نشست بررسی «روایت و تحلیل ایرانی از تاریخ تحولات روسیه» با رونمایی از کتاب «نومحافظه‌کاری عصر پوتین، ریشه‌ها و اندیشه‌ها» نوشته مهدی سنایی دانشیار دانشگاه تهران و مشاور سیاسی رئیس‌جمهور در خبرآنلاین برگزار شد. 

در همین راستا محمد جواد ظریف، معاون راهبردی سابق رئیس‌جمهور در این نشست اظهار داشت: ما بر اساس تصوراتمان از روسیه توقع داریم همان‌گونه که ما توقع داریم رفتار کند آن وقت وقتی روس‌ها در جنگ کمک عراق می‌کنند و... به ما برمی‌خورد چون بر مبنای تصوری روابطمان را شکل داده‌ایم که الان جایی در مناسبات بین‌المللی ندارد. 

در ادامه اهم اظهارات ظریف را بخوانید؛

الان دیگر جهان جهان اتحادها نیست. بر مبنای اندیشه دوگین نیست که دوستدارانی هم در ایران دارد. ما نباید از برخوردهای روسیه شگفت‌زده شویم، چون روابط در جامعه جهانی بر اساس منافع است ما هم باید همینطور رفتار کنیم.

ما در روابط بین‌الملل بد و خوب نداریم. اگر ما همان قدر که به روسیه وابسته بودیم به غرب هم وابسته بودیم او هم همان‌گونه رفتار می‌کرد. وابستگی یعنی روابط تک‌برداری با هرجایی باشد نتیجه این می‌شود که طرف فکر می‌کند شما انتخاب دیگری جز او ندارید و او می‌رود با طرفی که انتخاب‌های متعددی دارد.

غرب‌پرست بودن و شرق پرست بودن ناشی از جهل و تصویری کاریکاتوری از رهبری کشورهاست ناشی از نگاه دوگینی است.

ما باید این واقعیت را ببینیم تا بتوانیم بر اساس آن روابطمان را مدیریت کنیم اگر این را نفهمیم روابط با ما را دیگران مدیریت می‌کنند.

تو نیکی می‌کن و در دجله انداز فقط در مورد خدا درست است. نباید انتظار داشته باشیم که چون در رابطه با اوکراین به روسیه کمک کردیم آن‌ها باید در مورد اسرائیل به ما کمک کنند.

واقعیتی که برای همه ما ملموس است در روابط بین‌المللی این است که روسیه در دوران پساجنگ سرد حداقل دو دوره متمایز را دنبال کرده است. بازگشت روسیه به ملی‌گرایی روسی یا محافظه‌کاری روسیه، علاوه بر دلایل تاریخی، در واقع یک بازخورد به نوع برخورد غرب با روسیه است.

یعنی اینکه روسیه در دوره یلتسین تقریباً تمام مسیر را برای غربی شدن پیمود و با یک واکنش بسیار نامناسب از سوی غرب مواجه شد. این شاید پایه سیاسی این بازگشت عقیدتی به نومحافظه‌کاری روسیه باشد که در آقای پوتین مشاهده می‌شود. ایشان این را به عنوان بازگشت به محافظه‌کاری می‌نامند تا با نئوکان‌های آمریکایی یکی نشود. در این حرکت، مبانی قابل توجهی نیز وجود دارد.

ما در ایران با یک مسئله مهم مواجهیم که فقط مختص ایران نیست، ولی متأسفانه در ایران هم این مسئله وجود دارد و آن شناخت است. مشکل شناخت و اشتباهات شناختی ریشه در بسیاری از تصمیم‌های غلط و توقعات نابجا دارد که ما امروز در بسیاری موارد شاهد آن هستیم.

توقعاتی که از کنشگران بین‌المللی داریم، بر اساس تصورات غیرواقعی است که هیچ ارتباطی با واقعیت ندارد و همین تصورات غیرواقع‌بینانه باعث عشق و نفرت‌هایی می‌شود که خیلی زود به همدیگر تبدیل می‌شوند. دوستان ما که بسیار طرفدار روسیه هستند، با یک حرکت از سوی همسایگان روس ما به ضدروس تبدیل می‌شوند و این بیشتر به خاطر عدم شناخت است که به نظر من بسیار قابل توجه بوده و باید به آن توجه داشت.

*نکته دیگر اینکه روسیه همسایه ما بوده و هست و خواهد بود و این یک واقعیت است که ما باید بر اساس یک شناخت واقع‌بینانه از روسیه با این کشور تعامل کنیم. نکته سوم اینکه هرچه روابط ما با غرب بهتر شود یا بدتر، روابط‌مان با روسیه به عنوان یک همسایه باید یک روابط راهبردی باشد. عشق و نفرت‌های احساسی که ناشی از ضعف شناختی هستند نباید وارد این معادله واقعی روابط همسایگی و واقعیت جهانی شوند.