- تدفین خانواده ۸ نفره سردار شهید داود عسگری (+عکس)
- هشدار فوری سخنگوی قرار خاتم الانبیا به ساکنان امارات متحده عربی
- رجز خوانی ترامپ: نگین درخشان ایران را زدم!
- محسن رضایی: تنگه هرمز باز نخواهد شد/ هیچ ناو آمریکایی حق ورود به خلیج فارس را ندارد
- دستورالعمل 4 گانه حسین شریعتمداری درخصوص تنگه هرمز
- تسنیم: سی تی بانک آمریکا در دوبی و منامه هدف حمله پهپادی قرار گرفت
- سردار شکارچی: ناو آبراهام لینکلن از دور عملیات خارج شد
- درخواست رهبران ۳ کشور آمریکای لاتین برای توقف جنگ
- تحلیل حسین علایی از شرایط جنگ و سناریوهای پیشرو
- مقام کاخ سفید: وقت اعلام پیروزی و خروج از جنگ است
چرا از حضور علی لاریجانی در شورای عالی امنیت ملی استقبال شد؟
نواندیش- محمد صادقی: علی لاریجانی روز گذشته با حکم رئیس جمهور به سمت دبیری شورای عالی امنیت ملی رسید، لاریجانی که پیش از این صلاحیت اش برای انتخابات ریاست جمهوری تایید نشده بود و بسیاری تصور می کردند کار او در سپهر سیاسی ایران به پایان رسیده است، فارغ از تبلیغات مثبت و منفی پیرامون شخص لاریجانی او طی سالیان اخیر همواره مشی معتدل داشته و همین نیز او را به سیبل حملات بسیاری از تندروها تبدیل کرده بود.

طی سالیان اخیر بسیاری از کارشناسان از حضور چهره های تندرو و حذف شخصیت ها اعتدالی گلایه داشتند و بر این نکته تاکید می کردند که چرا نباید از ظرفیت اشخاصی مثل لاریجانی، روحانی و حتی خاتمی که سال ها است پای نظام و کشور بوده اند استفاده کرد؟ مشی که حالا بعد از جنگ 12 روزه و با انتصاب علی لاریجانی به دبیری شورای عالی امنیت ملی این امید به وجود آمده که دچار تحول شده و می توان از همه ظرفیت ها استفاده کرد.
شاید این پرسش نزد افکار عمومی مطرح باشد که چگونه لاریجانی به یکباره صاحت صلاحیت شد اما این مسئله اهمیتی ندارد و تصمیم درست را باید تایید کرد و به فال نیک گرفت، اکنون برای عبور از شرایط دشوار کنونی باید همه ظرفیت ها را به کار بست و از همه اشخاص به بهترین شکل استفاده کرد.
اکنون این انتصاب بسیاری از نخبگان را امیدوار کرده و با استقبال بسیاری هم رو به رو شده است، دلیل آن هم روشن است مردم سال ها است از تندروی خسته و زده شده اند و حس می کنند آنچه می تواند ما را از وضع کنونی خارج کند تنها حرکت در مسیر اعتدال و عقلانیت است، در واقع این استقبال لزوما نه به خاطر شخص لاریجانی یا محبویت او که به خاطر مشی او است که در نظر افکار عمومی نقش بسته است.
