جامعه دو قطبی با خشمی انباشته؛ تا دیر نشده فکری کنیم!

نواندیش_محمد صادقی: خشم انباشته و فروخورده می تواند تبدیل به سیلی شود که نه فقط خود آن فرد خشمگین که حتی سایر افراد را با خودش ببرد، این حکایت امروز بسیاری از افرادی است که به حق از شرایط موجود گلایه دارند، گلایه از گرانی و مشکلات معیشتی و از همه بدتر و مهم تر نبود هیچ چشم انداز روشنی از آینده!

بسیاری از جوانان در حسرت تشکیل زندگی مانده اند و آن هایی که تشکیل زندگی داده اند هم زیر بار مشکلات کمر خمر کرده اند، جدا از این سال ها تلاش مسالمت آمیز و مدنی در راه ایجاد تغییرات و شاید عدم دستیابی به نتیجه مطلوب برای خیلی ها نیز این خشم را تشدید کرده است، بنابراین می توان به مردم حتی آن جوان و نوجوان عصبانی و تند حق داد اما همزمان نباید در عقل و منطق را به کل بست!

متاسفانه رفتار و کردار این روزها چه در سطع جامعه و چه در فضای مجازی هیچ نسبتی با تصور مترقی جامعه ایرانی از خودش ندارد، خشم نسبت به یکدیگر و برچسب زدن و از همه بدتر نشنیدن و ندیدن باعث شده که جامعه به سمت و سوی خطرناکی برود، جامعه ای به شدت قطبی و خشمگین که با این دست فرمان ناخواسته خودش را ته دره می برد!

بخش زیادی از جامعه ما چه در سمت مخالفان و چه موافقان تمایل خودش به گفتگو و شنیدن را از دست داده و در این میان صدا افرادی که سعی در میانه روی دارند هم به حاشیه رانده شده است، بدتر آنکه این افراد با انواع و اقسام برچسب ها و تهمت ها هم رو به رو می شوند و اصلا جرات ابراز نظر ندارند!

این مرز بندی های تصنعی که یا با مایی یا دشمن ما حقیقتا طرز فکر خطرناکی است که جامعه و کشور را به سمت و سوی خطرناکی می برد، این شیوه رفتار و اعتراض دلیل اش هر چه باشد معقول و منطقی و به نفع هیچ کس نیست!

امروز کشور در شرایط بی نهایت حساسی است، بی راه نیست اگر بگوییم ایران امروز در یکی از حساس ترین برهه های تاریخ خود و شاید بتوان گفت حساس ترین برهه تاریخ معاصر اش قرار گرفته است، در این شرایط همه عقلا و دلسوزان کشور و نظام به اندازه خود سهم دارند، مبادا جدی نگیریم و بعد چشم باز کنیم ببینیم شرایط از کنترل خارج شده است، پس باید در این شرایط کاری کرد تا اوضاع از کنترل خارج نشود!