سایه جنگ، روزنه دیپلماسی و نقش یک رئیس جمهور!

نواندیش_محمد صادقی: جامعه ایران در حال طی کردن یکی از تلخ ترین و در عین حال پراسترس ترین دوره های تاریخ معاصر خود است.

اندوه ناشی از اتفاقات تلخ دی ماه در کنار زندگی زیر سایه جنگ با انبوهی از مشکلات اقتصادی و تورمی، دلار ۱۶۰ تومانی و طلا گرمی بیش از ۲۰ میلیون همه و همه شرایط دشواری را برای تک تک ایرانی ها رقم زده است.

در این میان جناب آقای پزشکیان به عنوان رئیس جمهور و شخصی که ۱۶ میلیون رای کسب کرده وظایفی را بر عهده دارد که باید نسبت به انجام آن ها اهتمام ورزد، اینکه دست او نیست یا نمی تواند و غیره در این برهه حساس قابل پذیرش نیست.

طی یکی دو روز اخیر اخبار تایید نشده ای از ابتکار اردوغان مبنی بر تلاش برای برگزاری نشستی سه جانبه با حضور پزشکیان و ترامپ منتشر شده که اگرچه قابل تایید نیست اما می تواند قابل تامل باشد.

همین حالا سفر عراقچی به ترکیه و اظهارات او مبنی بر تلاش ترک ها برای میانجیگری نشان می دهد که اردوغان تلاش های بسیاری را برای جلوگیری از جنگ ایران و آمریکا به کار بسته است و ایران نیز تا حد بسیاری به آن البته با شرط و شروط و اما و اگر روی خوش نشان داده است.

در اینکه آمریکایی ها هرگز در مذاکرات صادق نبودند تردیدی نیست اما روزنه دیپلماسی نباید هرگز بسته شود همانطور که آمادگی برای دفاع و جنگ نیز باید حفظ گردد، بنابراین این مطلب به معنای تسلیم و غیره که احتمالا اکنون برخی طبق معمول آن را تفسیر کردند نیست فقط مقصود آن است که به رئیس جمهور گوشزد کنیم که پای سرنوشت یک ملت ۹۰ میلیونی و سرزمینی چند هزار ساله به میان است و ایشان به عنوان رئیس جمهور وظایف و مسئولیت هایی دارند.

ما از پیشنهادهای پشت پرده و نظرات تصمیم گیران کشور بی خبریم اما روی سخن مان با کسی است که ملت به او رای داده، آقای پزشکیان اگر شخصا تشخیص دادید که اقدامی از قبیل گفتگو تلفنی یا هرچیزی می تواند گره گشا باشد و سایه جنگ را دور کند باید نسبت به انجام آن جدیت به خرج دهید یا حداقل آن را با مردم در میان بگذارید، مبادا اتفاقی بیافتد و چندی بعد به رسم روسای جمهور پیشین بگویید نظر من فلان کار بود و نگداشتند و غیره! شما به عنوان نفر اول اجرایی کشور از قدرت کافی برای انجام بسیاری از امور برخوردار هستید و فقط کافی است نسبت به ان اراده داشته باشید.

البته که این مطلب و صحبت از دیپلماسی غیره قطعا مطلوب خیلی ها نیست چه آن ها که فکر می کنند جنگ برایشان رفاه اقتصادی و غیره به همراه می آورد و چه آنان که جنگ در میدان را با بازی کامپیوتری اشتباه گرفته اند و برای غرق کردن ناو آبراهام لینکلن عجله دارند، تا لحظه آخر باید با رعایت اصول و منافع تلاش کرد سایه جنگ از سر کشور برداشته شود و در آخر اگر نشد به میدان جنگ رفت.