چرا نمای کامپوزیت بیمارستانی با هر ساختمان دیگری فرق دارد؟

در معماری درمانی، نما هرگز یک «پوسته صرف» نیست. نمای بیمارستان بخشی از سیستم درمان است؛ سیستمی که باید هم‌زمان به بهداشت، ایمنی، دوام، کنترل آلودگی، نگهداری آسان و آرامش روانی پاسخ دهد. در تجربه‌ای که طی سال‌های اخیر از بررسی چند پروژه بیمارستانی دولتی و خصوصی در ایران داشتم، یک نکته کاملاً روشن بود:

متریالی که برای یک ساختمان اداری عالی عمل می‌کند، ممکن است برای بیمارستان کاملاً نامناسب باشد.

در این میان، نمای کامپوزیت بیمارستانی یا Hospital Composite Facade به‌عنوان یکی از رایج‌ترین و در عین حال بحث‌برانگیزترین گزینه‌ها مطرح شده است. این نما نه‌تنها انتخابی معماری، بلکه تصمیمی کاملاً فنی و مدیریتی است.

نمای کامپوزیت بیمارستانی چیست و چرا اهمیت دارد؟

نمای کامپوزیت بیمارستانی معمولاً به سیستم‌هایی اطلاق می‌شود که از پنل‌های کامپوزیت آلومینیومی (ACP) یا سیستم‌های مشابه چندلایه تشکیل شده‌اند و به‌صورت خشک روی زیرسازی فلزی نصب می‌شوند. اما تفاوت آن با نمای کامپوزیت معمولی در سطح استانداردها و الزامات عملکردی است.

• در بیمارستان، نما باید بتواند:
• در برابر شست‌وشوی مداوم مقاوم باشد
• آلودگی میکروبی را جذب نکند
• امکان تعویض سریع پنل در شرایط اضطراری را فراهم کند
• رفتار مناسبی در برابر آتش داشته باشد
• حداقل بار مرده را به سازه تحمیل کند

کامپوزیت، از نظر تئوری، بسیاری از این نیازها را پاسخ می‌دهد؛ اما فقط در صورتی که نوع پنل، کلاس ضدحریق، دیتیل اجرا و نگهداری به‌درستی انتخاب شوند.

نگاه عملکردی به نمای بیمارستانی؛ اول درمان، بعد معماری

یکی از اشتباهات رایج در پروژه‌های درمانی، نگاه زیبایی‌محور به نماست. در بیمارستان، عملکرد همیشه مقدم است. نمای کامپوزیت از این منظر چند مزیت کلیدی دارد:

1. قابلیت شست‌وشوی مکرر

سطح صاف و غیرمتخلخل پنل‌های کامپوزیت باعث می‌شود آلودگی‌های محیطی و ذرات معلق کمتر به آن بچسبند. در بیمارستان‌هایی که در مناطق پرتردد شهری قرار دارند، این ویژگی حیاتی است.

2. کاهش آلودگی بصری و روانی

در تجربه‌ای که از بازدید یک بیمارستان خصوصی در تهران داشتم، استفاده از رنگ‌های خنثی کامپوزیت (سفید گرم و خاکستری روشن) باعث شده بود نما حس آرامش بیشتری نسبت به نماهای سنگی تیره منتقل کند. این موضوع در روانشناسی محیط درمانی بسیار مهم است.

3. سرعت بازسازی و توسعه

بیمارستان‌ها معمولاً در حال توسعه یا تغییر کاربری بخش‌ها هستند. نمای کامپوزیت به‌دلیل اجرای خشک، امکان باز و بسته شدن سریع را فراهم می‌کند؛ ویژگی‌ای که در نماهای سنگی یا بتنی تقریباً غیرممکن است.

الزامات فنی نمای کامپوزیت بیمارستانی

در پروژه‌های درمانی، کامپوزیت معمولی بازار قابل‌قبول نیست. چند الزام فنی وجود دارد که اگر رعایت نشود، این نما به یک ریسک جدی تبدیل می‌شود.

1. کلاس ضدحریق (Fire Rating)

در بیمارستان‌ها، استفاده از کامپوزیت‌های FR یا A2 تقریباً اجتناب‌ناپذیر است. پنل‌های PE معمولی، هرچند ارزان‌ترند، اما از نظر ایمنی کاملاً نامناسب هستند. در چند پروژه بررسی‌شده، حذف این الزام صرفاً به‌دلیل کاهش هزینه، یکی از خطرناک‌ترین تصمیم‌ها بوده است.

2. رفتار در برابر UV و مواد ضدعفونی

نمای بیمارستان دائماً در معرض مواد شوینده و ضدعفونی‌کننده قرار دارد. پوشش رنگی کامپوزیت باید مقاومت شیمیایی کافی داشته باشد، در غیر این صورت، در کمتر از چند سال دچار تغییر رنگ و پوسته‌شدن می‌شود.

3. زیرسازی و دیتیل اتصال

زیرسازی در نمای بیمارستانی فقط یک مسئله سازه‌ای نیست؛ یک مسئله بهداشتی است. فضاهای مرده، درزهای کنترل‌نشده و اتصال‌های نامناسب می‌توانند محل تجمع آلودگی شوند. بنابراین دیتیل‌های نمای کامپوزیت بیمارستانی باید بسیار ساده، قابل شست‌وشو و بدون حفره‌های غیرضروری باشند.

اجرای نمای کامپوزیت بیمارستانی با نیازهای استاندارد ساختمان‌های عمومی و اداری تفاوت‌های جدی دارد، به‌خصوص وقتی بحث بهداشت، ایمنی، دوام و نگهداری مطرح می‌شود. برای اینکه یک نما در محیط بیمارستانی عملکرد صحیح داشته باشد، مهندسان و معماران باید الزامات فنی زیر را دقیقاً رعایت کنند:

1. انتخاب متریال مناسب و استاندارد ضدحریق

در نماهای بیمارستانی نباید از ورق‌های کامپوزیت معمولی (با هسته پلی‌اتیلن) استفاده شود، زیرا در صورت حریق امکان گسترش شعله وجود دارد. به همین علت:

باید از کامپوزیت‌های با هسته معدنی غیراشتعال یا FR (Fire-Resistant) استفاده شود تا از انتقال آتش در نما جلوگیری شود.

2. طراحی دقیق درزها و اتصالات

در ساختمان‌های درمانی، درزهای نما نباید محل تجمع آلودگی‌های ریزگرد یا میکروارگانیسم باشند. به همین دلیل در دیتیل اجرایی باید:

• درزها با گسکت‌های EPDM مقاوم در برابر مواد شوینده پوشش داده شوند
• زیرسازی به‌گونه‌ای طراحی شود که زهکشی و خروج رطوبت در پشت نما انجام شود
• اتصالات بصورت قابل باز و بسته‌شدن طراحی شوند تا در صورت نیاز به تعمیر یا تعویض پنل، مشکلی ایجاد نشود

3. زیرسازی مقاوم در برابر خوردگی و رطوبت

• زیرسازی در نمای کامپوزیت بیمارستانی باید:
• از فولاد گالوانیزه یا آلومینیوم با پوشش مقاوم در برابر خوردگی باشد
• فاصله هوایی برای تهویه پشت‌نما در نظر گرفته شود

زیرا تجمع رطوبت پشت پانل‌ها می‌تواند به‌سرعت باعث زنگ‌زدگی و ضعف سازه‌ای شود.

نمای کامپوزیت در برابر سایر متریال‌های بیمارستانی

در مقایسه با متریال‌های دیگر، نمای کامپوزیت جایگاه خاصی دارد.

در برابر سنگ:

سنگ دوام بالایی دارد اما وزن زیاد، دشواری شست‌وشو و خطر جداشدگی آن را برای محیط‌های درمانی پرریسک می‌کند.

در برابر سرامیک خشک:

سرامیک خشک از نظر بهداشتی گزینه مناسبی است، اما سرعت اجرا و انعطاف‌پذیری کامپوزیت را ندارد.

در برابر شیشه:

شیشه برای نورگیری عالی است، اما برای پوسته غالب بیمارستان معمولاً نیاز به ترکیب با متریال دیگر دارد.

کامپوزیت در این میان، یک گزینه میانی و مدیریت‌پذیر است؛ به‌شرط آنکه استانداردهای درمانی رعایت شود.

اقتصاد نمای کامپوزیت بیمارستانی در ایران

شرایط بازار ایران تأثیر مستقیمی بر انتخاب نمای بیمارستانی دارد. نمای کامپوزیت به‌دلیل وابستگی به آلومینیوم، از نوسانات قیمت ارز بی‌تأثیر نیست؛ اما نسبت به سیستم‌های پیچیده‌تر شیشه‌ای، پیش‌بینی‌پذیرتر است.

در پروژه‌های دولتی، که بودجه معمولاً ثابت است، این ویژگی اهمیت زیادی دارد. بسیاری از مشاوران، کامپوزیت را نه به‌دلیل برتری مطلق، بلکه به‌دلیل کنترل‌پذیری هزینه در طول اجرا انتخاب می‌کنند.

نمای کامپوزیت بیمارستانی یک انتخاب صرفاً معماری نیست؛ یک تصمیم چندلایه شامل بهداشت، ایمنی، اقتصاد و مدیریت پروژه است. این نما می‌تواند در صورت انتخاب صحیح، پاسخ مناسبی به نیازهای پیچیده ساختمان‌های درمانی بدهد، اما در صورت ساده‌سازی یا اجرای غیرتخصصی، به یکی از نقاط ضعف جدی پروژه تبدیل می‌شود.

مهندسی زیرسازی در نمای کامپوزیت بیمارستانی؛ جایی که خطا قابل بخشش نیست

اگر بخواهم صریح بگویم، بیشترین مشکلات نمای کامپوزیت بیمارستانی نه از خود پنل، بلکه از زیرسازی ضعیف یا غیرمهندسی ناشی می‌شود. در ساختمان‌های درمانی، زیرسازی نما فقط باربر نیست؛ بخشی از سیستم ایمنی و بهداشتی ساختمان است.

در پروژه‌های بیمارستانی، زیرسازی معمولاً از پروفیل‌های گالوانیزه یا آلومینیومی ساخته می‌شود. انتخاب بین این دو، کاملاً وابسته به شرایط اقلیمی، میزان رطوبت و برنامه نگهداری است. در مناطق مرطوب، استفاده از فولاد گالوانیزه بی‌کیفیت می‌تواند در کمتر از چند سال باعث زنگ‌زدگی و آلودگی پنهان شود؛ مسئله‌ای که در محیط درمانی به‌شدت خطرناک است.

از منظر مهندسی، چند اصل غیرقابل‌چشم‌پوشی وجود دارد:

1. تلرانس نصب بسیار محدود
   در نمای بیمارستانی، انحراف‌های بیش از حد مجاز باعث ایجاد درزهای ناخواسته می‌شود. این درزها نه‌تنها از نظر زیبایی مشکل‌سازند، بلکه محل تجمع گردوغبار و آلودگی می‌شوند.
2. دسترسی برای تعمیر و تعویض
   نمای کامپوزیت بیمارستانی باید به‌گونه‌ای طراحی شود که در صورت آسیب‌دیدگی یک پنل، بدون تخریب گسترده قابل تعویض باشد. این ویژگی در ساختمان‌هایی که فعالیت درمانی مداوم دارند، حیاتی است.
3. رفتار لرزه‌ای
   در مناطق زلزله‌خیز، زیرسازی نما باید قابلیت جذب تغییرشکل‌های نسبی سازه را داشته باشد. اتصالات صلب و غیرقابل‌حرکت، در زلزله می‌توانند باعث ریزش پنل شوند.

در تجربه‌ای که از یک بیمارستان نوساز در غرب ایران داشتم، رعایت همین اصول باعث شد نما بدون هیچ آسیب جدی از یک زلزله متوسط عبور کند؛ درحالی‌که نمای سنگی ساختمان مجاور دچار شکست جدی شد.

نمای کامپوزیت بیمارستانی و کنترل آلودگی محیطی

یکی از مهم‌ترین تفاوت‌های نمای بیمارستانی با سایر کاربری‌ها، نقش آن در کنترل آلودگی محیطی است. این آلودگی فقط شامل گردوغبار نیست؛ بلکه شامل آلودگی‌های میکروبی، شیمیایی و حتی صوتی می‌شود.

سطح صاف و بدون تخلخل کامپوزیت باعث می‌شود:

• آلودگی کمتر به سطح بچسبد
• شست‌وشو سریع‌تر و مؤثرتر انجام شود
• مواد ضدعفونی‌کننده به عمق متریال نفوذ نکنند

اما این مزایا فقط زمانی محقق می‌شود که درزها، اتصالات و لبه‌ها به‌درستی طراحی شده باشند. در نمای کامپوزیت ضعیف، لبه‌های تیز یا درزهای باز می‌توانند دقیقاً برخلاف هدف عمل کنند.

از نظر صوتی نیز، ترکیب نمای کامپوزیت با لایه‌های عایق پشتی می‌تواند به کاهش نویز محیطی کمک کند؛ موضوعی که در بیمارستان‌های شهری اهمیت زیادی دارد.

ایمنی حریق در نمای کامپوزیت بیمارستانی

بحث ایمنی حریق در بیمارستان‌ها کاملاً حیاتی است. برخلاف ساختمان‌های اداری، تخلیه سریع در بیمارستان همیشه ممکن نیست. بنابراین نما نباید به گسترش آتش کمک کند.

در نمای کامپوزیت بیمارستانی:

• استفاده از پنل‌های FR یا A2 ضروری است
• درزهای عمودی و افقی باید دارای Fire Stop باشند
• اتصال نما به طبقات باید مانع انتقال آتش شود

در پروژه‌هایی که این موارد رعایت نشده، نما به یک مسیر انتقال آتش تبدیل شده است. از نظر من، صرفه‌جویی در این بخش، یک خطای حرفه‌ای غیرقابل‌دفاع است.

اقتصاد نمای کامپوزیت بیمارستانی در شرایط بازار ایران

در ایران، پروژه‌های بیمارستانی معمولاً با بودجه‌های محدود و نظارت‌های سنگین اجرا می‌شوند. نمای کامپوزیت از این نظر یک گزینه قابل مدیریت است؛ اما نه ارزان به معنای ساده.

نوسان قیمت آلومینیوم، قیمت پنل کامپوزیت را مستقیماً تحت تأثیر قرار می‌دهد. با این حال، چند عامل باعث می‌شود این نما نسبت به سیستم‌های شیشه‌ای پیچیده، اقتصادی‌تر باشد:

• مصرف کمتر متریال وارداتی
• اجرای سریع‌تر
• کاهش هزینه‌های نیروی متخصص
• نگهداری ساده‌تر در بلندمدت

در پروژه‌های دولتی، این ویژگی‌ها اهمیت دوچندان دارند؛ زیرا توقف پروژه به‌دلیل افزایش قیمت، هزینه‌ای بسیار سنگین‌تر از انتخاب متریال کمی ساده‌تر دارد.

اقتصاد نمای کامپوزیت بیمارستانی در ایران را نمی‌توان صرفاً با برچسب «گران» یا «ارزان» تحلیل کرد. این نما در بستر پروژه‌های درمانی، بیش از آنکه یک هزینه معماری باشد، یک سرمایه‌گذاری عملکردی و مدیریتی محسوب می‌شود. در شرایط فعلی بازار ایران، چند عامل کلیدی به‌صورت هم‌زمان بر هزینه نهایی این نوع نما تأثیر می‌گذارند که نادیده گرفتن هرکدام، تحلیل را ناقص می‌کند.

وابستگی مستقیم به قیمت آلومینیوم و ارز

ورق‌های کامپوزیت آلومینیومی، چه تولید داخل باشند و چه وارداتی، به‌شدت تحت تأثیر قیمت شمش آلومینیوم و نرخ ارز قرار دارند. حتی برندهای داخلی نیز به دلیل واردات مواد اولیه (هسته معدنی، پوشش رنگ PVDF، چسب‌های صنعتی)، از نوسانات ارزی مصون نیستند. در تجربه پروژه‌های بیمارستانی طی سال‌های اخیر، مشاهده شده که:

افزایش نرخ دلار، با یک تأخیر زمانی کوتاه، مستقیماً قیمت پنل کامپوزیت را بالا می‌برد

این افزایش قیمت معمولاً ناگهانی است و پیش‌بینی‌پذیری پایینی دارد

به همین دلیل، در پروژه‌های دولتی یا دانشگاهی، نمای کامپوزیت اغلب به‌عنوان گزینه‌ای انتخاب می‌شود که امکان فازبندی خرید و اجرا را فراهم می‌کند؛ موضوعی که در نماهای سنگی یا شیشه‌ای بزرگ‌مقیاس دشوارتر است.

مقایسه هزینه اجرا با سایر نماهای بیمارستانی

در بازار ایران، هزینه اجرای نمای کامپوزیت بیمارستانی (با پنل FR استاندارد) معمولاً در بازه‌ای قرار می‌گیرد که از نمای سنگی با کیفیت پایین کمتر، و از سیستم‌های شیشه‌ای یا کرتین‌وال بیمارستانی به‌مراتب پایین‌تر است. اما تفاوت اصلی در هزینه‌های پنهان است.

در نمای سنگی:

هزینه بالای سازه نگهدارنده

ریسک جداشدگی و تعمیرات پرهزینه

شست‌وشوی دشوار و پرهزینه

در نمای شیشه‌ای:

هزینه بالای یراق‌آلات و شیشه‌های خاص

نیاز به نیروی متخصص محدود

هزینه نگهداری بلندمدت

در مقابل، نمای کامپوزیت بیمارستانی:

سرعت اجرای بالاتری دارد

نیروی اجرایی آن در بازار ایران در دسترس‌تر است

هزینه تعمیر و تعویض موضعی پایین‌تری دارد

این موضوع باعث شده بسیاری از کارفرمایان درمانی، کامپوزیت را نه به‌عنوان ارزان‌ترین، بلکه به‌عنوان قابل‌کنترل‌ترین گزینه اقتصادی انتخاب کنند.

تأثیر بودجه‌های دولتی و نظام مناقصات

بخش بزرگی از پروژه‌های بیمارستانی ایران با بودجه‌های دولتی یا شبه‌دولتی اجرا می‌شوند. در این پروژه‌ها، نما باید:

قابل برآورد دقیق باشد

ریسک تغییر قیمت غیرقابل‌کنترل نداشته باشد

امکان جایگزینی برند بدون تغییر سیستم را فراهم کند

نمای کامپوزیت این انعطاف را دارد. در صورت افزایش قیمت یک برند خاص، می‌توان با حفظ دیتیل اجرایی، از برند دیگری استفاده کرد؛ مزیتی که در بسیاری از سیستم‌های نمای خاص وجود ندارد.

هزینه نگهداری در چرخه عمر ساختمان

از نگاه اقتصادی بلندمدت، نمای کامپوزیت بیمارستانی یکی از کم‌هزینه‌ترین گزینه‌ها در چرخه عمر ساختمان است. شست‌وشوی ساده، عدم نیاز به داربست سنگین، و امکان تعویض پنل بدون تخریب گسترده، باعث کاهش هزینه‌های بهره‌برداری می‌شود. در بیمارستان، این موضوع اهمیت مضاعف دارد؛ زیرا هر مداخله ساختمانی می‌تواند عملکرد درمانی را مختل کند.

مقایسه فنی–اقتصادی نمای کامپوزیت بیمارستانی با سایر نماها

نمای کامپوزیت بیمارستانی، اگر با نگاه صرفاً اقتصادی یا صرفاً زیبایی‌شناختی انتخاب شود، می‌تواند خطرناک باشد. اما اگر با رویکرد مهندسی، بهداشتی و مدیریتی طراحی و اجرا شود، یکی از منطقی‌ترین گزینه‌ها برای ساختمان‌های درمانی در ایران است.

نگهداری و بهره‌برداری از نمای کامپوزیت بیمارستانی؛ جایی که معماری وارد فاز درمان می‌شود

در ساختمان‌های درمانی، عمر مفید نما فقط به کیفیت متریال وابسته نیست؛ بلکه به الگوی بهره‌برداری و نگهداری وابستگی مستقیم دارد. نمای کامپوزیت بیمارستانی از معدود سیستم‌هایی است که اگر درست انتخاب و اجرا شود، می‌تواند با حداقل مداخله انسانی عملکرد پایدار داشته باشد. اما اگر نگهداری آن نادیده گرفته شود، خیلی زود به نقطه ضعف پروژه تبدیل می‌شود.

در تجربه‌ای که از چند بیمارستان فعال داشتم، تفاوت میان دو پروژه با متریال مشابه، صرفاً در برنامه نگهداری بود. در پروژه‌ای که شست‌وشوی نما به‌صورت دوره‌ای و با مواد استاندارد انجام می‌شد، پنل‌ها حتی پس از ۷ سال ظاهر اولیه خود را حفظ کرده بودند. در مقابل، پروژه‌ای دیگر با همان نوع پنل، به‌دلیل استفاده از مواد شیمیایی نامناسب، دچار تغییر رنگ و مات‌شدگی شده بود.

از منظر مهندسی بهره‌برداری، چند اصل مهم وجود دارد:

1. شست‌وشوی نما باید با فشار کنترل‌شده انجام شود
2. مواد ضدعفونی‌کننده نباید به درزهای اتصال نفوذ کنند
3. پنل‌های آسیب‌دیده باید سریع تعویض شوند، نه ترمیم موقت

نمای کامپوزیت بیمارستانی این مزیت را دارد که تعویض یک پنل، بدون تعطیلی بخش درمانی انجام می‌شود؛ ویژگی‌ای که در نماهای سنگی یا سرامیکی به‌سختی ممکن است.

تجربه‌های شکست‌خورده در نمای کامپوزیت بیمارستانی؛ هزینه‌هایی که دیده نمی‌شوند

یکی از ارزشمندترین منابع یادگیری در معماری درمانی، پروژه‌هایی هستند که به‌درستی عمل نکرده‌اند. در چند مورد بررسی‌شده، نمای کامپوزیت بیمارستانی به‌دلیل تصمیم‌های اشتباه به چالش جدی تبدیل شده است.

رایج‌ترین خطاها شامل موارد زیر بوده‌اند:

• استفاده از پنل کامپوزیت غیر FR برای کاهش هزینه
• حذف دیتیل‌های Fire Stop
• زیرسازی ضعیف و غیرقابل شست‌وشو
• انتخاب رنگ‌های تیره که آلودگی را تشدید می‌کند

در یکی از این پروژه‌ها، افزایش دمای سطح نما در تابستان باعث افزایش بار سرمایشی ساختمان شد؛ مسئله‌ای که در بیمارستان به‌طور مستقیم بر هزینه انرژی و آسایش بیماران اثر گذاشت.

این تجربه‌ها نشان می‌دهند که نمای کامپوزیت بیمارستانی ارزان وجود ندارد؛ یا درست اجرا می‌شود و کار می‌کند، یا به یک هزینه پنهان و مستمر تبدیل می‌شود.

نقش نمای کامپوزیت در آرامش روانی بیماران و کادر درمان

معماری درمانی فقط درباره عملکرد فیزیکی نیست؛ درباره تجربه انسانی است. نما اولین سطح تماس بیمار با فضای درمانی است. رنگ، بافت و نظم آن، مستقیماً بر احساس امنیت و آرامش تأثیر می‌گذارد.

• مطالعات محیط‌های درمانی نشان داده‌اند که:
• رنگ‌های روشن و خنثی، اضطراب را کاهش می‌دهند
• سطوح منظم و بدون آشفتگی بصری، حس کنترل ایجاد می‌کنند
• نماهای تمیز و قابل نگهداری، اعتماد ایجاد می‌کنند

نمای کامپوزیت بیمارستانی، به‌دلیل یکنواختی سطح و امکان انتخاب رنگ‌های کنترل‌شده، ابزار مناسبی برای این هدف است. در پروژه‌ای که نمای آن به‌صورت ترکیب کامپوزیت روشن و شیشه محدود طراحی شده بود، واکنش بیماران نسبت به فضای ورودی به‌مراتب مثبت‌تر از بیمارستان‌های سنتی با نمای سنگین گزارش شد.

نمای کامپوزیت بیمارستانی در اقلیم‌های مختلف ایران

ایران از نظر اقلیمی کشور پیچیده‌ای است و نمای بیمارستانی باید به این تنوع پاسخ دهد. کامپوزیت در این میان رفتاری قابل تطبیق دارد، اما نه بدون تنظیمات.

در اقلیم گرم و خشک:

رنگ‌های روشن، فاصله هوایی پشت پنل و تهویه نما اهمیت دارد.

در اقلیم مرطوب:

زیرسازی ضدخوردگی و دیتیل‌های آب‌چکان حیاتی هستند.

در اقلیم سرد:

کنترل انبساط حرارتی و جلوگیری از نفوذ رطوبت اهمیت بیشتری پیدا می‌کند.

نمای کامپوزیت بیمارستانی اگر بدون توجه به اقلیم اجرا شود، همان‌قدر که می‌تواند مفید باشد، می‌تواند مشکل‌ساز شود.

آیا نمای کامپوزیت انتخاب درستی برای بیمارستان است؟

نمای کامپوزیت بیمارستانی نه بهترین گزینه مطلق است و نه بدترین؛ بلکه واقع‌گرایانه‌ترین گزینه در بسیاری از پروژه‌های درمانی ایران است. این نما در صورتی موفق خواهد بود که:

• استانداردهای ضدحریق رعایت شود
• زیرسازی و دیتیل‌ها مهندسی شوند
• برنامه نگهداری تعریف شود
• تصمیم انتخاب آن آگاهانه و غیرسطحی باشد

به‌نظر من، نمای کامپوزیت در بیمارستان، نه نشانه سادگی، بلکه نشانه اولویت‌دادن به عملکرد، ایمنی و مدیریت بلندمدت است. معماری درمانی جایی برای نمایش‌گری ندارد؛ جایی برای تصمیم‌های دقیق و مسئولانه است.