پایان دور دوم گفتگوها بدون هیچ بیانیه مشترکی؛ آیا اشتباهی محاسباتی ایران و آمریکا را درگیر جنگی بزرگ می کند؟!

نواندیش_محمد صادقی: روز گذشته دور دوم گفتگوهای ایران و آمریکا در ژنو با وساطت عمان به پایان رسید، نکته مهم این بود که این بار هم دقیقا مشابه مذاکرات پیش از جنگ ۱۲ روزه ایران و عمان گفتگوها را سازنده خواندند اما طرف آمریکایی باز هم سکوت را ترجیح داد!

انتظار این بود که اگر واقعا طرفین توانسته باشند به تفاهمی حتی بر سر کلیات برسند بعد از پایان این دور در بیانیه ای مشترک بر سر لزوم ادامه گفتگوها و ورود به مباحث فنی تاکید کنند اما چنین چیزی رخ نداد!

کلاف سردرگم میان ایران و آمریکا پیچیده تر از آن است که به این راحتی ها و با گفتگویی غیرمستقیم بر سر پرونده هسته ای حل و فصل شود اما بسیاری امیدوار بودند که خطر جنگ باعث شود هر دو طرف از خود انعطاف به خرج دهند.

با وجود اینکه هیچ کس خواهان جنگ نیست اما نباید این نکته را فراموش کرد که عمده جنگ ها و منازعات طولانی و خانمان سوز براساس اشتباه محاسباتی رخ داده اند خطر این اشتباه محاسباتی اکنون نیز چندان دور و بعید به نظر نمی رسد.

این احتمال وجود دارد که ایران با برآورد عدم تمایل آمریکا به درگیری طولانی مدت و گسترده و با تکیه بر توانی که شاید حتی خود ما بی خبر باشیم به این جمع بندی برسد که تاب تحمل حملات امریکا و درگیری کوتاه مدت را دارد و حتی پس از زدن ضرباتی می تواند طرف مقابل را وادار به عقب نشینی کند.

در سوی مقابل ممکن است آمریکایی ها هم با تکیه بر توان بی نظیر هوایی خود و گسیل یک سوم نیروهای خود به منطقه با امکان پرواز بیش از ۸۰۰ بار در روز برآوردشان این باشد که با حملات هوایی گسترده و منسجم می توان ایران و توان موشکی آن را فلج کنند!

حال در این بین یک اتفاق مثل عدم تحقق برآورد اولیه آمریکایی ها و متعاقب آن ضربه ای مرگبار به نیروهای آمریکایی در منطقه می تواند شرایط را به کلی از کنترل خارج و دو طرف را وارد درگیری مرگبار و همه جانبه و حتی طولانی کند، واقعیت این است در جنگ و درگیری نظامی پیش رو برخلاف موارد قبلی امکان کنترل شرایط به حداقل خواهد رسید.

در هر صورت کشور روزهای حساس و نگران کننده ای در پیش دارد و به قول محمدعلی فروغی موجبات نگرانی از هر سو فراهم است و در این شرایط چاره ای نیست جز آنکه ادمی فقط بگوید خدا عاقبت کارها را ختم به خیر کند!