انتخاب رهبر جدید ؛ شوک به ترامپ

عصر ایران-  مهرداد خدیر: شاید اگر آمریکا و اسراییل با حملۀ روز 9 اسفند 1404 رهبر جمهوری اسلامی ایران را ترور نکرده بودند و آیت‌الله سید علی خامنه‌ای در حالت طبیعی از دنیا رفته بود و اگر این عملیات تروریستی نقطۀ آغاز جنگی همه جانبه علیه ایران نبود، مجلس خبرگان رهبری بر گزینۀ فرزند دوم ایشان اصرار نمی‌ورزید یا خود آقای سید مجتبی نمی‌پذیرفت و به این اعتبار عکس آنچه ترامپ می خواست اتفاق افتاد. 

درست است که قبل از 9 اسفند از امتیازاتی تازه چون پدر و مادر و همسر و خواهر شهید برخوردار نبود اما آن اتفاق را هم شخص رییس جمهوری آمریکا رقم زد و در پی آن فاتحانه خبر را اعلام کرد و به این هم بسنده نکرد و با نام بردن از رهبر فعلی به تهدید گزینۀ بعدی هم پرداخت.

جدای اینها چنان مدعی شد که در انتخاب رهبری بعدی باید دخالت و نقش داشته باشد که این نگرانی هم وجود داشت که هر که غیر سید مجتبی خامنه‌ای برگزیده شود شایبۀ هماهنگی وجود داشته باشد که در ساختاری به شدت بدبین به ارتباطات خارجی سوء‌ظن‌خیز بود و این وضع را هم ترامپ دیوانه ایجاد کرد.

رفتار و گفتار ترامپ اما انگیزه ایجاد کرد که شایبه‌ها زدوده شود تا گمان نبَرَد رهبری جمهوری اسلامی جایگاهی صرفا سیاسی است تا مانند نخست‌وزیری عراق افرادی چون نوری مالکی را از نامزدی بر حذر دارد.

این احتمال وجود داشت که ترامپ تحت فشار کشورهای حاشیه خلیج فارس قصد داشته باشد اعلام پیروزی کند و بیش از هر امر بر حذف رهبری ایران و ناتوانی در انتخاب جانشین مانور دهد. انتخاب رهبر جدید با همان "برند" اما شوک شدیدی به او وارد ساخته اگرچه دوباره شاخ و شانه می‌کشد و تهدید به ترور می‌کند.

نگرانی اصلی آنها این است که رهبر جدید قصد خون‌خواهی داشته باشد و البته با تاریخ اسلام و تشیع آشنا نیستند تا بدانند، رهبران به لحاظ شخصی انتقام‌جو نیستند.

در ناآشنایی‌شان با تاریخ اسلام و تشیع همین بس که چند رسانۀ مشهور فارسی زبان خارج از کشور از این که پاسی از شب گذشته یا بامداد 18 اسفند اطلاعیۀ مجلس خبرگان رهبری در معرفی رهبر جدید قرائت شد درحالی که کافی بود بدانند شب قدر است و مردمان مؤمن و اهل مراسم شب قدر در مساجد و امام زاده‌ها و حسینیه‌ها حاضر بودند و می‌خواستند خبر را نخست به آنان اعلام کنند و صدای تأیید آنان در مسجدها و میدان‌ها طنین اندازد.

آنچه در قبال رهبر جدید گفته می‌شود هم بیشتر شنیده‌ها و بر اساس رابطه پدر و فرزندی است و همین مانع اظهار نظر صریح شده و استمرار سکوت ایشان به خاطر شدت تألمات روحی ناشی از چنین فقداني یا وضعیت جنگی هم ناظران غربی و شخص دونالد ترامپ را در خوف و رجا نگاه می‌دارد.

برخی در آمریکا ترامپ را دست می‌اندازند که چنین هزینۀ سنگینی به بار آورده و اعتبار ایالات متحده را در دنیا خدشه‌دار ساخته و به مجری خواست‌های بینامین نتانیاهو تبدیل شده تا به تعبیر برخی روزنامه نگاران غربی تنها این دستاورد را داشته باشد: رهبری در ایران از خامنه‌ایِ 86 ساله به خامنه‌ایِ 56 ساله منتقل شود.

ترامپ قبلا هم با خروج از برجام سبب شده بود ایران به جای غنی‌سازی 3‌و نیم تا 20 درصدی اورانیوم رو به غنی‌سازی 60 درصدی بیاورد و این بار هم حاصل جنگ و جنایتی با هزینه‌های سنگین و گرفتار شدن کشورهای منطقه در مهلکه جز افزایش قیمت نفت و جوان شدن رهبری در ایران نبوده است.

این سطور به معنی آن نیست که کاری از دست ترامپ برنمی‌آید کما این که کشته‌اند و ویران کرده‌اند و همین پریشب متحد او - اسراییل- با حمله به انبارهای نفت جهنمی برپا کردند و هنوز قدرت ایذایی و تروریستی دارند ولی هیچ یک از اینها با مدعای کمک به مردم ایران سازگار نیست. بی‌سبب نیست که تلویزیون اینترنشنال هم دیگر نمی‌نویسد عملیات نظامی آمریکا برای کمک به مردم ایران و به جای عنوان توجیهی تجاوز را می‌آورند.

همان گونه که خروج ترامپ از برجام موجب افزایش غنی سازی اورانیوم شد ترور رهبری جمهوری اسلامی هم به تصمیمی مغایر آنچه تصور می کردند انجامید.

یک بار عباس عراقچی نوشته بود وقتی یک بنگاه املاکی را برای مذاکره می‌فرستید نتایج بهتری به بار نمی‌آورد. دربارۀ خود ترامپ هم می توان نوشت وقتی زمام کار را به یاوه گوی بی پرنسیبی چون او می سپارند نباید انتظار داشته باشند نتایج مطابق میل از کار دربیاید و بیهوده نیست که سیاست‌مداران هوشمند انگلیسی خود را از این مخمصه کنار کشیده‌اند که هم می‌تواند پاسخی به لحن او در قبال اروپا یا تحقیر شهردار مسلمان لندن باشد و هم بیم واکنش شیعیان در عراق و هم این که نمی خواهند تجربۀ همراهی تونی بلر در جنگ علیه عراق تکرار شود.

رفتار و گفتار ترامپ ملاحظات قبلی را از بین برده و انتخاب رهبری جدید تنها شوک به او نیست و شاید وقت آن باشد از مشاوران خود بیش از پیش دربارۀ تفاوت های ایران با جاهای دیگر بپرسد تا بداند، وقتی از مرگی به عنوان شهادت یاد می‌شود به مثابه خونی است که انگار دوباره به پیکره تزریق می شود و بر همین اساس می‌توان ادعا کرد ترامپ با حمله به ایران و ادعای ترور رهبر بعدی و سخن سخیف صرورت دخالت در تعیین رهبری و سودای  احیای استعمار قرون 18 و 19 بود انگیزه مضاعف به نمایندگان خبرگان بخشید تا خلاف میل او بر گزینه‌ای اصرار ورزند که هنوز عزیزان خود را به خاک نسپرده است.