کدام طرف پیروز شد و چرا؟!

‎مهدی علیخانی در جماران نوشت:

با ابتکار پاکستان، آتش‌بس *(توقف موقت و نه پایان جنگ)*  پس از  حدود ۴۰ روز دفاع مقتدرانه برقرار شد. درباره این آتش‌بس احتمالا *دیدگاه‌های مختلفی* وجود دارند که فعلا زمان طرح آن نیست. اما شکست «راهبردی» دو قدرت اتمی و نظامی برتر بین‌المللی و منطقه‌ای همراه با دیگر متحدان پنهان و آشکار در برابر ایران به‌علت *«ناکامی در دستیابی به اهداف جنگ»* انکارناپذیر است. 

‎چراکه براساس اعلام رسمیِ اولیه و سپس تکمیلی متجاوزان، اهداف آنها شامل تغییر رژیم، تغییر نقشه ایران، نابودی کامل توان هسته‌ای و موشکی، در اختیار گرفتن کنترل نفت و تنگه هرمز بود و در نهایت شرط توقف جنگ هم «تسلیم کامل» اعلام شد. کدامیک از این اهداف محقق شده؟ هرچند که بعید است این اتفاقات نقطه پایان توطئه‌های رژیم صهیونیستی باشد و علاوه بر اینها، فارغ از *بی‌اعتمادی* کامل خصوصا به *فریب‌کاری*‌ها و سخنان متناقض ترامپ، او در اولین واکنش به آتش‌بس پذیرفت که پیشنهاد 10 ماده‌ای «جمهوری اسلامی» ایران «پایه» مذاکرات است.

‎   در این بین باید درخصوص مذاکرات پیش‌رو *«محتاطانه»* تحلیل و «هوشمندانه» هم برای تحقق خواسته‌ها و هم *مدیریت توقعات* در جامعه عمل کرد. اگر اکنون ظرفیت و ابزار دیپلماسی «فرصتی» برای تثبیت دستاوردهای این *مقاومت ملی و تاریخی* کسب کرده دلایل مختلفی دارد که به‌نظر من سه پایه اصلی‌ و داخلی این مواردند:

‎۱) حضور حماسی و مستمر مردم با سلائق مختلف در خیابان‌‌ها آنهم در زیر بمباران و حملات شدید که جلوه‌‌های توصیف‌ناپذیری خلق کردند و تنها یک نمونه آن در جریان بمباران اطراف راهپیمایی روز قدس تهران دیده شد.

‎ ۲) دفاع بی‌نظیر نیروهای مسلح و جانفشانی‌ در سخت‌ترین و هدفمندترین حملاتِ حداقل تاریخ این منطقه که بعدها ابعاد آن بیشتر باز می‌شود و اهمیت این دفاع نابرابر و مظلومانه اما قاطعانه و قدرتمندانه را آشکارتر می‌کند. ایران همواره مدیون این رشادت‌های سرنوشت‌ساز خواهد بود.

‎۳)  رایزنی‌های دیپلماتیک و جریان مستمر خدمات‌رسانی دولت در تعامل با بخش‌های غیردولتی؛ این جنگ دوباره نشان داد کادر درمان، امدادگران آتش‌نشانی و هلال احمر، تکنیسین‌های بخش انرژی، فعالان حوزه‌های تولید و حمل‌ونقل و… چگونه می‌توانند نقشی پرارزش و تعیین کننده در تاب‌آوری جامعه ایفا کنند.

   
‎حفظ دستاوردهای کنونی نیازمند تداوم آمادگی و هوشیاری نیروهای مسلح نسبت به *شکنندگی آتش‌بس*، حفظ انسجام و همبستگی ملی کنونی همراه با *«رضایت عمومی»* در سطحی فراگیرتر با دوری از تنگ‌نظری‌ها، در کنار *کنشگری فعالانه دولت* در امور است. باشد که تلاقی سه متغیر مورد اشاره به تکمیل و تثبیت این پیروزی در *مذاکرات دشوار پیش‌رو* در برابر *«بدعهدان»* انجامیده و این سرآغاز دوره‌ای از آرامش و ورود کشور به مسیر توسعه پس از سختی‌های فراوان شود.