- واکنش دفتر آیتالله مکارم شیرازی به مذاکره با ترامپ
- چرا کامنت مثبت ویتکاف برای عراقچی حذف شد؟
- پیام غیرمستقیم پزشکیان به ترامپ
- علت حسینعلی نیری چه بود؟! مجروحیت ناشی از ترور یا …؟
- خبر مهم لورا روزن از زمان آغاز مذاکرات ایران و آمریکا
- مقام ارشد قضایی درگذشت / حسینعلی نیری کیست؟
- آرش رئیسی نژاد، استاد اخراجی دانشگاه تهران، استاد هاروارد شد! (تصویر)
- سورپرایز ویتکاف، نماینده ویژه ترامپ برای عراقچی!
- نشست کم سابقه کابینه مکرون و نگرانی فزاینده از حمله به تاسیسات هستهای ایران
- پادشاه بحرین در تماس با پزشکیان: مشتاق دیدار حضوریام
پرسش عبدی از اصولگرایان درباره تتلو
امیر تتلو مدتی پیش از هوادارانش خواست رکورد ۱۳میلیون کامنت در اینستاگرام را بشکنند و طرفدارانش هم این دعوت را لبیک گفتن و ۱۶میلیون کامنت در پای یکی از مطالبش گذاشتند. عباس عبدی، تحلیلگر سیاسی با طرح پرسشی از اصولگرایان درباره این اتفاق در اعتماد نوشت: « چرا الان يك جمله درباره اين پديده از آنان[اصولگرایان] سخني نميشنويم؟ با اطمينان ميتوان گفت كه همه اين ۱۶ ميليون نفر در آموزش و پرورش رسمي پس از انقلاب تحت آموزش بودهاند. همه آنان تحت نظارت نهادهاي رسمي و نيز تبليغات صداوسيما قرار داشتهاند. قريب به اتفاق آنان در داخل كشور هستند. به علاوه همه آنان از فرهنگ و رفتار و گفتار و كردار و نوع ادبيات و پوشش تتلو نيز مطلع هستند، چگونه اين تعداد شهروند ايراني خواسته او را اجابت كردهاند؟ اين را چگونه تحليل ميكنيد؟...
مسكوت گذاشتن مسائل، يا پاك كردن صورت مساله، موجب حل آنها نميشود. اگر اين واقعيت را نبينيم، به معناي آن نيست كه آن را از بين بردهايم، دير يا زود با ابعاد بزرگتري از آن مواجه خواهيم شد. غيرممكن است تاكيد ميكنم، غيرممكن است كه در ميان ۲۰۰ كشور جهان، كشوري را پيدا كنيم كه تا اين حد ميان فرهنگ رسمي آن با فرهنگ واقعي و كف خيابان آن شكاف و حتي تناقض وجود داشته باشد. اين حد از تعارض و تناقض آثار رواني گستردهاي در جامعه دارد.
متاسفانه سياست فرهنگي و آموزشي در ايران بيش از اندازه وجه ايدئولوژيك پيدا كرده به اين معنا كه فقط به آرمانهاي خودش نگاه ميكند و نسبت به واكنشهاي محيط بيتوجه است. اين همه علائم چرا بازتابي در سياست فرهنگي نمييابد؟ سياست فرهنگي به تكرار تبليغاتي آرمانها تقليل پيدا كرده است. براي همين رابطهاش با واقعيت جامعه قطع شده است. جامعه راه خود را ميرود و سياست فرهنگي راه خود را. ولي اين وضعيت تا ابد قابل دوام نيست.
نكته ديگر اينكه كنترل فرهنگي دامن فرهنگ نخبگاني را گرفته است. مثلا كتاب كودكي كه خودكشي را تبليغ ميكند در سال ۱۳۸۹ و اوج محدوديتهاي فرهنگي، مجوز انتشار ميگيرد ولي مميز سرگرم پيدا كردن كلمه خوك و سگ و رقص و شراب در كتابهاست.»