- عصبانیت عضو جبهه پایداری از صداوسیما به دلیل پخش تصاویر زنان بیحجاب در راهپیمایی ۲۲ بهمن
- مخالفت وزارت بهداشت با تحویل مدارک پزشکی مجروحان حوادث دی ماه/ اطلاعات بیماران محرمانه است
- مرشایمر، نظریه پرداز روابط بینالملل: ترامپ به سمت نسخهای بهبود یافته از برجام پیش میرود
- حمایت رسمی دولت کانادا از براندازی نظام ایران
- پزشکیان: اگر آنچه برادر اصلاحطلب ما [علی شکوری راد] گفته درست باشد، فاجعه است / به او حکم میدهم موضوع را دنبال کند
- اظهارات تختروانچی درباره شرایط و دستورکار مذاکره ایران و آمریکا
- واکنش آموزش و پرورش به وضعیت دانشآموزان و معلمان بازداشتی
- پیشبینی زیباکلام از نتیجه مذاکره ایران و آمریکا / اگر جنگ شود یک تیر چراغ برق هم نمیماند
- آزادی یک فعال صنفی معلمان با وثیقه
عكسى تكان دهنده از غزه؛ اين خود "فرياد" است
هم میهن: این عکس باید عکس یک شود.

عکس یک روزنامه را انتخاب میکنم و به سردبیر اصرار میکنم که الا و بلا این عکس باید عکس یک شود... چند دقیقه بعد مدیر هنری روزنامه صدایم میکند. میروم بالای صفحه. عکس یک را روی مانیتورش انداخته اما نگاهش را میدزدد. میگوید: «نمیتوانم صفحه را ببندم. این بچه شبیه دختر من است.»
بغض بیخ گلویش را گرفته. یکی دو نفری بالای صفحه میآیند و میگویند دردناک و تلخ است. یک نفر با عصبانیت میگوید تو بچه نداری نمیفهمی؟ نمیفهمی که با دیدن چنین عکسی، جگر آدم آتش میگیرد. میگویم متوجه حرف و نگاهتان میشوم ولی این عکس از آن عکسهایی است که کار صدمقاله و صد فیلم و هزار خبر و تحلیل را یکجا میکند. خودش تاریخ است. کافی است هزار سال دیگر این عکس را به کسی نشان دهی. دیگر لازم نیست به ضمیمه عکس بگویی نتانیاهو و گالانت و بنت و اعوان و انصارش چه موجودات پلیدی بودند.
این عکس مصداق دقیق فریاد است. عین جیغ است. خود آه است. قصه پرغصه کودکی است که یک روز هم در زندگیاش طعم آزادی را نچشیده است. قصه مردمانی است که خانهشان آتش گرفته، جان عزیزانشان رفته و دستشان هم به جایی نمیرسد.
لینک کپی شد
نظر شما
قابل توجه کاربران و همراهان عزیز: لطفا برای سرعت در انتشار نظرات، از به کار بردن کلمات و تعابیر توهین آمیز پرهیز کنید.
