- شهادت امام جواد (ع)؛ قتل سیاسی یا حسادت زنانه؟ / پاسخ آیتالله ایازی به سلیمانی اردستانی
- اعلام جزئیات حادثه تصادف خانواده سقاب اصفهانی؛ ادعای توطئه درست است!؟
- واکنش پورمحمدی به اختلافات جلیلی و زنگنه در پرونده کرسنت
- اگر در دولت رئیسی خانمهای بیحجاب در کیش بدوند خوب است، در دولت پزشکیان جرم است؟
- چرا حکم دادگاه چای دبش در باره دو وزیر دولت رئیسی با اینکه قطعی شده اجرا نمی شود؟
- استعفای محمد حمیدینژاد، امام جمعهای که از کلمه حرامزاده استفاده کرد
- عراقچی: مصمم هستیم برنامه هستهای صلحآمیز خود را ادامه دهیم
- ادعای نتانیاهو علیه ایران: پس از جنگ 12 روزه این کشور دیگر قدرت منطقه نیست
- فحاشی عجیب روحانی تندرو به شرکت کنندگان در ماراتن کیش
- پوشش همسر جوان عراقچی در یک مراسم رسمی (عکس)
در این نصف شب تاریک، تو کارناوال بساز!
نواندیش_محمد صادقی: از صدا و سیما تا شبکه نمایش خانگی و حتی سینما و تئاتر، باید بپذیریم که سطح تولیدات همه آنها طی سالیان اخیر به شکل ملموسی نزول کرده است، به ویژه در ژانر برنامه های سرگرمی یا فیلم ها و سریال های طنز که دیگر انگشت شمار بتوان آثار فاخر و درست و حسابی یافت، من یکی که همچنان طنزها و سریال های دهه ۸۰ را به آثار جدید ترجیح می دهم و کمتر هم پیش می آید در سینما پای فیلم های به اصطلاح طنز که فقط در چهارتا شوخی جنسی خلاصه شده بنشینم.

طی همین یکی دو روز اخیر یکی از همین برنامه های به اصطلاح طنز حسابی جنجال آفرین شد و حتی اخباری هم از برخورد با عوامل آن منتشر شد از سیبل کردن نمادهای تاریخی کشور و سنگ پراکنی به آن که بگذریم گفتگوها و شوخی های مجری و تماشاچیان هم حسابی حال بد کن است، کلیشه های مضحک جنسی و لودگی های بی مزه مجری که اصلا نشانی از طنز در خود ندارد.
این البته فقط مختص به این برنامه ها هم نیست و این روزها خیلی از آثار شبکه نمایش خانگی چنین رنگ و بویی دارد و شاید کمتر از تعداد انگشتان یک دست بتوان آثار خوب و البته مجریان توانمند یافت.
با وجود این وضعیت اما همین تعداد انگشت شمار آثار درست و حسابی عجیب حال آدم را خوب می کند، یکی از این تولیدات بی نظیر برنامه رامبد جوان تحت عنوان کارناوال بود که چند شب پیش به پایان رسید، برنامه ای با رنگ و بوی رقابتی و البته حضور مخاطبان در سالن که بر پایه اجرا و ابتکار شرکت کنندگان بنا شده بود، همزمان حضور یک عروسک بانمک گربه به نام افتو و شوخی های آن با رامبد هم حسابی بیننده را سر کیف می آورد و به نوعی یادآور تجربه موفق عروسک جناب خان بود.
این برنامه در نهایت با دو اجرا بی نظیر از سینا ساعی و روزبه حصاری در فینال به پایان رسید و ساعی رپر جوان با ابتکاری مثال زدنی و تلفیق اجرا و رپ بعد تازه ای از این نوع موسیقی محبوب در میان جوانان را به نمایش گذاشت بعدی که به دور از فحاشی و چرت و پرت های بعضی از این نوع موسیقی بیانگر زندگی یکی از مفاخر این سرزمین بود، در نهایت هم سینا ساعی با نظر مخاطبان و در کمال شایستگی نفر اول شد.
حقیقتا در شرایطی که سطح برنامه ها این چنین نزول کرده ابتکاراتی از این دست و تولید چنین اثر فاخری با مجموعه ای از نمایش های پر محتوا و فکر شده حال همه را خوب می کند و نشان میدهد که همچنان افرادی مثل رامبد جوان وجود دارند که با فکر و ایده دست به تولید اثر بزنند.
بدون شک هر چه فضا برای برنامه سازی این قبیل افراد چه در نمایش خانگی و چه در صدا و سیما فراهم باشد و از مجریان توانمند و نه فقط لوده که حتی در شبکه نمایش خانگی هم حضور دارند مثل علی ضیا یا امیرحسین قیاسی استفاده گردد بیشتر شاهد تولید آثاری فاخر و درست و حسابی خواهیم بود.
