بررسی و نقد فیلم خدمتکار ۲۰۲۵ The Housemaid: دلهره‌آورِ روان‌شناختی!

نواندیش: خدمتکار (The Housemaid) یک فیلم دلهره‌آور روان‌شناختی آمریکایی به کارگردانی پال فیگ  است. فیلم‌نامه این فیلم توسط ربکا سوننشاین بر اساس رمانی به همین نام اثر فریدا مکفادین به رشته تحریر درآمده است.

داستان فیلم:
میلی کلووی (سیدنی سوئینی)، زن جوانی با گذشته‌ای آشفته که به عنوان کلفت در خانهٔ یک خانواده ثروتمند مشغول به کار می‌شود، هرچند زندگی ظاهراً بی‌نقص آن‌ها زمانی آشکار می‌شود که میلی متوجه می‌شود اهالی خانه اسرار تاریکی را پشت پرده پنهان کرده‌اند.

بازیگران
سیدنی سوئینی در نقش میلی کلووی، خدمتکار
آماندا سایفرد در نقش نینا وینچستر، همسر اندرو
براندون اسکلنار در نقش اندرو وینچستر، شوهر نینا
میکله مورونه در نقش اِنزو، سرایدار
الیزابت پرکینز در نقش اولین وینچستر، مادر اندرو
مارک گروسمن در نقش اسکات کرافورد، نخستین دوست‌ میلی

نقد و بررسی فیلم خدمتکار
فرارو: نام این فیلم مخاطب را یاد فیلم کره‌ای «ندیمه» می‎‌اندازد، چرا که هر دو اثر داستان‌ها مشابه دارند. با این حال فیلم سینمایی «خدمتکار» در سال ۲۰۲۵ داستانی متفاوت از اختلاف طبقاتی در جامعه را روایت می‌کند و می‌توانست به اثری فراموش نشدنی تبدیل شود اما برخی از بازی‌های ضعیف باعث شده تا فقط به درام روانشناختی معمولی تبدیل شود. 

این فیلم بر اساس رمانی از «فریدا مک کارن» ساخته شده و داستان دختری به اسم «میلی» را روایت می‌کند که با گذشته تاریکش و برای فرار از آن به عنوان خدمتکار وارد خانه «نینا» و همسرش می‌شود. ورودش به این خانه در نگاه اول شبیه یک خوششبختی به نظر می‌رسد اما خیلی زود مشخص می‌شود که این زندگی زیبا فقط نقابی برای ندیدن آشفتگی‌هاست. 

«خدمتکار» از همان ابتدا روی شکاف طبقاتی دست می‌گذارد، تضادی میان زنی که برای زنده ماندن می‌جنگد و خانواده‌ای که ثروتشان چشم هر کسی را کور می‌کند. در عین حال فیلم نشان می‌دهد که میل بی‌نهایت برخی برای رسیدن به ثروت می‌تواند همه چیز را از بین ببرد. موضوعی که فیلم از همان ابتدا زنگ خطرش را به صدا در می‌آورد. 

نیمه اول فیلم یک درام است که گاهی گریه، خشم و فریادهای «نینا» مخاطب را به یاد شخصیت‌های آثار ترسناک می‌اندازد. در واقع این بازی «آماندا سایفرد» در نقش «نینا» که عملا ماجرای فیلم روی دوش اوست و بازی کم اثر دیگران مانند «سیدنی سوئینی» را تحت تاثیر قرار می‌دهد. چرا که «سیدنی سوئینی» در بیشتر زمان فیلم سرد و منفعل به نظر می‌رسد و این وضعیت تا دقایق پایانی ادامه پیدا می‌کند و فقط لحظاتی این بازیگر قدرت هنرنمایی خود را در نقش «میلی» نشان می‌دهد، گویی این بازیگر تا پایان نمی‌داند باید چکار کند. 

فیلم همچنین خیلی ظریف و هوشمندانه از طنز تلخ استفاده می‌کند تا تفاوت‌های طبقاتی میان انسان‌ها و فشارهای اجتماعی روی افراد را نشان دهد. جایی که مادر شوهر «نینا» در هر فرصتی عروس خود را تحقیر می‌کند و به «میلی» فرصت از بین بردن نقاب‌ها را می‌دهد. در واقع «خدمتکار» با همین طنز نقدی جدی به هنجارهای اجتماعی و ساختارهای قدرت در خانواده‌های مرفه ارائه می‌دهد. 

در عین حال فیلم خیلی سریع و ضرب آهنگ تند داستان را روایت می کند و مخاطب را غافلگیر و تا پایان با خود همراه می‌کند و مخاطب هر لحظه انتظار یک حادثه غیر منتظره را دارد. در نهایت «خدمتکار» با تمام ایراداتش نگاهی متفاوت به جامعه و زنان دارد.