گلایه یک فعال سیاسی از رفتار تحقیرآمیز با ساعدی‌نیا

اعتماد: مهدی شیرزاد، فعال سیاسی میانه‌رو، درباره برگزاری مراسم چهلم جان‌باختگان اعتراضات دی ماه توسط دولت گفت‌وگویی انجام داده است.

من شخصا با رویکرد دولتی کردن مسائل و گزاره‌ها مخالفم. هرچند ایده مهربانی کردن و مرهم گذاشتن بر زخم‌های مردم آسیب دیده را می‌پسندم. اساسا یکی از ناراحتی‌های خانواده‌هایی که عزیزان خود را از دست داده‌اند این است که در برخی موارد برای مراسم تدفین و ختم کشته‌شدگان، محدودیت‌ها و موانعی پیش روی آن‌ها قرار داده شد. بهترین کاری که دولت برای این خانواده‌ها می‌توان انجام بدهد این است که اجازه داده شود به شیوه خود و با ساز و کار مدنظر خود عزاداری و سوگواری مورد نظرشان را انجام بدهند. هر خانواده‌ای سبک زندگی خاص خود را دارد و بهتر می‌داند چگونه باید این داغ و این درد را درمان کند. 

دومین مساله این است که دستگاه‌های امنیتی باید مشابه قصه قتل‌های زنجیره‌ای عمل کنند. پس از ماجرای قتل‌های زنجیره‌ای با پافشاری رییس‌جمهور وقت آقای خاتمی، وزارت اطلاعات بیانیه‌ای رسمی صادر کرد. اگر آقای پزشکیان به عنوان رییس شورای عالی امنیت ملی به هر دلیلی به این نتیجه رسیدند که احتمال بروز خطا حتی به صورت ناخواسته وجود دارد، باید مسوولیت پذیرفته و با فرد خطاکار از هر رده و جایگاهی که باشد، منطبق با قوانین کشور برخورد کنند تا اعتماد جامعه جلب شود. جامعه باید احساس کند که دولت و سیستم حاضر است فرد خطا کار را حتی اگر به ضررش تمام شود مجازات کند. 

سومین ضرورت هم این است که فضای جامعه باید از حالت امنیتی به فضای سیاسی بدل شود. این خشونت کلامی که در صحبت‌های برخی مسوولان تقنینی و قضایی به چشم می‌خورد باید پایان داده شود. 

بیان برخی دیدگاه‌ها ازجمله مصادره اموال برخی معترضان باید پایان داده شود تا سرمایه‌گذاران احساس امنیت بیشتری پیدا کنند. افرادی که کارآفرینی می‌کنند، سرمایه‌گذاری می‌کنند و قصد فعالیت‌های اقتصادی در ایران را دارند، نگرانند که با هر تکانه‌ای سرمایه آن‌ها مصادره شود! این دست از فعالان اقتصادی بدون تردید نسبت به سرمایه‌گذاری در ایران با احتیاط بیشتری عمل می‌کنند. 

دولت باید امنیت مالکیت و سرمایه‌گذاری را تضمین کند، افراد برای حفط اموال خود نباید به هر حقارتی تن بدهند. معتقدم بیانیه اخیر آقای ساعدی‌نیا تحقیرآمیز بود. این فرد که سرمایه‌گذاری قابل توجهی در کشور انجام داده بود، تحقیر شد. اگر جرمی مرتکب شده، متناسب با جرم خود در دادگاه علنی و با آیین دادرسی قانونی باید محاکمه و مجازات شود. اما اینکه فرد تهدید شد که اموالش مصادره می‌شود و بعد این فرد برای حفظ دارایی خود تن به یک چنین بیانیه حقارت‌آمیزی می‌دهد، نه‌تنها نتیجه مناسبی در بر ندارد، بلکه باعث پیچیده‌تر شدن مشکلات می‌شود. جامعه متوجه می‌شود که فرد تحقیر شده است. جامعه ایران از تحقیر خسته است، نسبت به تحقیر مستمری که صورت می‌گیرد، ناراحت و عصیانگر است.