- ادعای نتانیاهو درباره یک ترور مهم در ایران
- سرنگونی هواپیمای سوخترسان آمریکا و کشته شدن ۶ نظامی و خدمه آن
- ناو یو اس اس جرالد آر. فورد دچار آتشسوزی شد / دو ملوان آمریکایی مجروح شدند
- نخستین تصویر از مزار سردار شهید پاکپور در زادگاهش (عکس)
- علی لاریجانی: اگر ترامپ برق ایران را از بین ببرد، ظرف نیم ساعت کل منطقه دچار خاموشی میشود
- نخستین پیام آیتالله مجتبی خامنهای: همزمان با مردم از رسانه ملی از تصمیم مجلس خبرگان مطلع شدم / از انتقام خون شهداء صرفنظر نخواهیم کرد / از دشمن غرامت خواهیم گرفت / معتقد به لزوم دوستی بین خود و همسایگانمان میباشیم / این کشورها باید تکلیف خود را با متجاوزین به وطن عزیزمان و قاتلین آحاد مردم ما معلوم کنند
- لحظه اصابت موشک سپاه به نفتکش آمریکایی در تنگه هرمز (ویدئو)
- ترور سردار اسماعیل دهقان بههمراه خانوادهاش
- هشدار قالیباف درخصوص تعدی به خاک جزایر ایرانی
- علی لاریجانی: زنده باد محسن چاووشی عزیز
اشتباه محاسباتی دو طرف و توافقی که ۲ سال پیش حاصل نشد!
نواندیش- آریا سعادتمند: این روزها اخبار متعدد حاکی از نوعی توافق میان ایران و آمریکا می دهد؛ توافقیدکه اگرچه دیگر نمی توان نام احیای برجام بر آن گذاشت اما به هر حال بخشی از خواسته های هر دو طرف را برآورده می سازد و از شدت تنش ها می کاهد؛ اما این مسیر چگونه بعد از ۲ سال به سرانجام رسید؟
۲ سال پیش همه چیز برای توافق آماده بود تا جایی که به روایت حسن روحانی رئیس جمهوری پیشین فقط یک امضا تا احیای برجام باقی مانده بود؛ با این حال فشارهای داخلی در آن مقطع از جمله غر و لندهای مداوم دلواپسان باعث به تاخیر افتادن و به سرانجام نرسیدن اش شد.
در ادامه پس از روی کار آمدن دولت سیزدهم مذاکرات از سر گرفته شد و طی ۲ مقطع یکی پیش از جنگ اوکراین و دیگری پیش از حوادث داخلی ناشی از مرگ مهسا امینی دوباره زمزمه های توافق به گوش رسید، در مورد اول بسیاری از داخل معتقد بودند جنگ اوکراین و زمستان سخت اروپا باعث خواهد شد ما امتیازات بیشتری بگیریم که ثابت شد سرابی بیش نبود و درمورد دوم این بار اما این طرف غربی بود که دچار اشتباه محاسباتی شد و ترجیح داد پرونده مذاکرات را مسکوت بگذارد و دل به حوادث داخلی ایران ببندد؛ این بار نیز اما شرایط مورد پسند آنها پیش نرفت تا دو طرف بعد از دو سال به نقطه ای برسند که پیش از این در آن قرار داشتند.
این وسط تنها هزینه بیشتری به کشور تحمیل شد و اتفاقی که شاید پیش تر باید شاهد آن می بودیم دو سال دیرتر به نتیجه رسید؛ البته این برای طرف مقابل هم صدق می کند چرا که آنها نیز طی حداقل یکسال گذشته دچار اشتباه محاسباتی شدند؛ حالا اما به نظر هر دو طرف بار دیگر دریافتند که هیچ چاره ای جز توافق و تعامل ندارند و دیگر بهتر است کار را به تاخیر نیندازند؛ اسم این توافق هر چه که باشد به نظر از هر زمان دیگری محتمل تر است.

